De afschaffing van het vaderschap @NCRegister Donald DeMarco

0
242
"De oerzonde probeert het vaderschap af te schaffen, de stralen ervan te vernietigen die de geschapen wereld doordringen, de waarheid van God die Liefde is in twijfel te trekken en de mens slechts achter te laten met een gevoel van de meester-slaaf relatie." (foto: Vadym Sh / Shutterstock)

COMMENTAAR: Als er geen vader is, of die nu Goddelijk of menselijk is, is er geen schepping..

Donald DeMarcoCommentaren; 23 september 2022

De heersende overtuiging is dat abortus een vrouwenkwestie is. Zij is immers degene die zwanger wordt en vervolgens beslist of ze haar zwangerschap uitdraagt of een abortus ondergaat.

De felle reactie op het teniet doen van Roe v. Wade komt bijna uitsluitend van vrouwen. Het is “ons lichaam, onze baarmoeder, en onze keuze,” aldus de breed uitgemeten mantra.

Aan de andere kant lijkt de vader buiten beeld te blijven. We horen mannen niet hun keuze opeisen. Mannen hebben in feite niet het recht om een veto uit te spreken over de beslissing van hun partner om abortus te plegen, ook al zou die daad hen hun laatste kans kunnen kosten om een biologische vader te zijn. De mannelijke kant lijkt volledig irrelevant voor de abortuskwestie. Of is deze plaatsing van vaders aan de zijlijn een ernstige fout?

Het is de man die de zwangerschap initieert. Dit is veel belangrijker dan de meeste mensen beseffen. Als we de abortuskwestie uitbreiden tot God, dan beginnen we het primaire belang te zien van het initiëren van leven. God de Schepper wordt “Vader” genoemd, juist omdat hij de schepping initieerde. Als er geen Vader is, is er geen schepping. Een afwijzing van de scheppende daad van God de Vader, is ook een afwijzing van de geschapen orde, en dus van de morele wet. In dit opzicht zou de hele schepping in feite worden geaborteerd.

De vader heeft twee belangrijke rollen. De eerste is het verwekken van leven. De tweede is voorzien in de zorg ervan. Nu is het maar al te bekend dat aardse vaders bedroevend nalatig zijn geweest over het algemeen wat betreft het vervullen van de tweede rol. Een vrouw verliest respect voor de man wiens enige interesse voor haar is gelegen in een daad die nieuw leven verwekt. “Ik zal jouw kind niet baren,” is haar veel voorkomende reactie.

Ze wijst het kind af omdat ze al… de man heeft afgewezen. Deze afwijzing van de vader verscheen voor het eerst op het wereldtoneel toen onze oerouders het vaderschap van God afwezen. Adam en Eva konden de levensinitiërende daad van God de Vader niet afwijzen, maar ze konden wel zijn vaderlijke zorg afwijzen. Zo konden zij op eigen kracht, volledig op zichzelf vertrouwend, op pad gaan.

Paus Johannes Paulus II doet in zijn boek “Over de drempel van de hoop” een zeer diepgaande uitspraak over deze verwerping: 

“De oerzonde probeert het vaderschap af te schaffen, door de stralen ervan te vernietigen die de geschapen wereld doordringen, door de waarheid van God die Liefde is in twijfel te trekken en door de mens slechts achter te laten met een gevoel van de meester-slaaf relatie.”

De hoogmoed van onze eerste ouders bracht hen ertoe te geloven dat zij Gods vaderlijke zorg niet nodig hadden. Door Hem af te wijzen, verwierpen zij de liefdevolle zorg die Hij, als Liefde, bereid was hen te geven. Maar zonder deze zorg en leiding wenden mensen zich tot een parodie van Gods zorg en vervangen die door een meester-slaaf relatie. De menselijke heerschappij is een ontoereikend substituut voor de goddelijke heerschappij. Zonder een relatie met God regeert de mens met macht, zoals in de geschiedenis ruimschoots is gebleken.

Jacques Maritain stelt in zijn boek, True Humanism, dat “het antropocentrische humanisme de naam onmenselijk humanisme verdient, en dat de dialectiek ervan moet worden beschouwd als de tragedie van het humanisme”. In zijn klassieke studie over verschillende atheïsten die ervoor kozen zonder God te regeren, The Drama of Atheist Humanism, concludeert Henri de Lubac dat “de mens de wereld niet voor zichzelf kan organiseren zonder God; zonder God kan hij de wereld organiseren tegen de mens. Exclusief humanisme is onmenselijk humanisme.”

God de Vader is het primaire rolmodel voor menselijke vaders. Dienovereenkomstig moet de mens, die vader wordt door seksueel leven te verwekken, die daad combineren met liefdevolle zorg voor het leven dat hij heeft verwekt. Daarom is de rol van de vader cruciaal in zijn relatie tot abortus. De afwezige vader heeft weinig of geen aandacht voor zijn kroost. Hij laat de vrouw die hij bevrucht in een dilemma achter.

Het teniet doen van Roe v. Wade moet worden gevolgd door het teniet doen van abortus. Maar deze tweede vernietiging is in hoge mate afhankelijk van mannen die hun lusten bedwingen door te kiezen voor een authentiek vaderschap dat het verwekken van leven combineert met een liefdevolle toewijding om ervoor te zorgen.

Bijgevolg is abortus niet eenvoudigweg een vrouwenkwestie. Het is in de eerste plaats een zaak van de man, in het bijzonder van de man die weigert volledig vader te zijn. Dit wil ook zeggen dat de verwerping van God de Vader en de daaruit voortvloeiende poging om het vaderschap af te schaffen ook een afwijzing is van de morele orde zoals die door God is ingesteld en in alle religies wordt gevierd.

In hun boek The Lessons of History merken Will en Ariel Durant op dat “er in de geschiedenis, vóór onze tijd, geen noemenswaardig voorbeeld is van een samenleving die met succes een moreel leven handhaafde zonder de hulp van religie.”

De hervorming van abortus zal beginnen wanneer mannen hun leven zodanig hervormen dat zij het vaderschap als een groot voorrecht én als een grote verantwoordelijkheid beschouwen. Door naar God te kijken als het rolmodel bij uitstek voor het vaderschap, zullen zij zich verzetten tegen de oerzonde waarop de poging om het vaderschap af te schaffen neerkomt en de volheid van het vaderschap omarmen, die het verwekken van nieuw leven combineert met een levenslang hoeder zijn.

Donald DeMarco – Donald DeMarco, Ph.D., is Senior Fellow van Human Life International. Hij is professor emeritus aan de St. Jerome’s University in Waterloo, Ontario, een adjunct-professor aan het Holy Apostles College in Cromwell, Connecticut, en een vaste columnist voor St. Austin Review. Zijn laatste werken, How to Remain Sane in a World That is Going Mad; Poetry that Enters the Mind and Warms the Heart; en How to Flourish in a Fallen World zijn verkrijgbaar via Amazon.com. Enkele van zijn recente geschriften zijn te vinden op Human Life International’s Truth and Charity Forum. Hij is de Catholic Civil Rights League ontvanger van 2015 van de prestigieuze Exner Award.

Bron: The Abolition of Fatherhood| National Catholic Register (ncregister.com)


Keywoorden: Abortus | Besluit Roe vs. Wade | Donald de Marco | God die Liefde is | H.Paus Johannes Paulus II | Henri de Lubac | Hoeder van het leven | Hoogmoed | Jacques Maritain | Macht | Mannelijkheid | Meester-slaaf relatie | Menselijke heerschappij | NCRegister | Oerzonde | Onmenselijk humanisme | Schepping | Vaderschap | Verwekker van het leven | Will en Ariel Durant | 


Wilt u meer lezen van ‘Donald DeMarco‘? Klik dan hier

Wilt u meer lezen over bijvoorbeeld ‘Vaderschap‘? Klik dan hier , of gebruik één van de andere ‘tags’ boven aan dit artikel


220926 | [XLS000] | 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in