27 maart 2026 – 10e sterfdag |
Vrienden van Moeder Angelica,
Beste medewerkers in het werk dat is voortgekomen uit een geloof dat groter is dan wat een mens kan bevatten…
Tien jaar zijn verstreken sinds de dag dat Moeder Angelica de drempel van de eeuwigheid overschreed. Tien jaar sinds het moment dat haar ogen – zo lang gericht op de Eucharistie – Hem van aangezicht tot aangezicht zagen. Dit is geen herdenking van verdriet. Het is een herdenking van overwinning.
Want het leven van Moeder Angelica was één grote daad van vertrouwen.
In een wereld die zegt: “Bescherm jezelf,” antwoordde zij: “Als je geloof hebt, is alles mogelijk. God zal de rest doen.”
En dat deed Hij.
Vanuit een garage bouwde Zij het grootste katholieke televisienetwerk ter wereld op.
Van kwetsbaarheid – kracht.
Van lijden – een genade die nu miljoenen zielen bereikt.
Maar vandaag gaat het niet alleen om herdenking.
Vandaag gaat het om jullie.
Om ons.
Want de nalatenschap van Moeder Angelica is geen geschiedenis.
Het is een missie.
We zijn aan het einde van de vastentijd. De Kerk heeft de kruisen bedekt. De stilte is neergedaald. En alles leidt ons naar de Paasnacht – naar de overwinning van het leven op de dood. En juist in deze tijd klinkt haar stem nog krachtiger: “Heiligheid is niet het doen van grote dingen. Het is doen wat God wil – met liefde.”
Is dit niet de kern van de vastentijd?
Is dit niet de kern van het kruis?
Moeder Angelica heeft dit werk niet voor zichzelf gemaakt. Ze heeft het weggegeven.
Volledig. Zonder vangnetten. Zonder een “Plan B”.
Want ze wist één ding: “God geeft ons nooit meer dan we kunnen dragen… maar heel vaak geeft Hij ons meer dan we willen dragen.”
En precies daar begint heiligheid.
Op de plek waar onze controle eindigt en vertrouwen begint.
Lieve vrienden…
Als je vandaag aan deze missie werkt – als je creëert, bidt, worstelt, lijdt en soms verkeerd begrepen wordt – dan betekent dit dat je precies bent waar God je wil hebben.
Ga door. Omdat Pasen nabij is.
Het kruis dat vandaag zwaar lijkt, zal in een oogwenk de Levensboom worden.
De stilte van Stille Zaterdag zal in een oogwenk doorbreken met het licht van de Verrijzenis.
En het werk dat u met geloof opbouwt – ook al lijkt het vandaag fragiel – is in Gods ogen al een overwinning.
Moeder Angelica kijkt toe.
Niet als iemand die er niet meer is.
Maar als een moeder die voor ons bemiddelt, die ons leidt en die ons eraan herinnert:
“Wees niet bang. God heeft de controle.”
Laten we dus doorgaan.
Met liefde.
Met moed.
Met een geloof dat niet rekent.
Want als dit Gods werk is – en we weten dat het dat is – dan zal niemand en niets het tegenhouden.
En we hebben maar één taak:
Trouw zijn.
Tot het einde toe.
Laat dit ons antwoord zijn op haar leven.
Laat dit onze weg naar de Verrijzenis zijn!
Warme groet,
Pater Piotr W. Wiśniowski
Mede-oprichter en Geestelijk Leidsman van EWTN Polska
