FilioQue nr. 126: van extremisme naar radicaliteit (3) – kenmerken van extremisme @PaterElias

HomeAudioVideoFilioQue nr. 126: van extremisme naar radicaliteit (3) - kenmerken van...

Klik hier om naar de aflevering van FilioQue te gaan op youtube 

Kenmerken van extremisme- van het extremisme naar radicaliteit (3)

FilioQue het katholieke handelsmerk – Pater Elias Leyds c.s.j.

Wat is authentiek radicaal zijn? hoe onderscheidt zich dat van extremisme?

Deze keer een aflevering zonder beeld. Er ging iets mis met de apparatuur, maar zoals Johan Cruiff zei: elk nadeel heb zijn voordeel. Het geeft ons nu de kans om te kijken of een podcast misschien meer gewaardeerd wordt dat een video van de pater die spreekt. Geluid zonder beeld geeft misschien meer focus op de tekst. Laat ons weten als u daar een specifiek idee of advies over heeft.  

Voordat we de verschillende vormen van extremisme en totalitarisme naast elkaar kunnen zetten om uiteindelijk de gezamenlijke Joodse Christelijke wortels te vinden moeten we ze kunnen karakteriseren. 

Extremisme wordt gekenmerkt door bepaalde uitgangspunten van waaruit geredeneerd wordt. Er zit een zekere logica of rationaliteit in, wat kracht geeft. Deze uitgangspunten zijn echter onbespreekbaar, mogen niet bekritiseerd worden. Ze worden dus niet onderzocht. 

Het zijn in weze verborgen uitgangspunten, van waaruit paradigma’s worden ontwikkeld die omgezet worden in politiek handelen, soms via een politiek programma.

Onrecht en geweld in dat handelen worden niet gecorrigeerd, omdat de uitgangspunten verborgen zijn, onveranderlijk zijn en niet bekritiseerd mogen worden. Het onrecht  en geweld zijn dan de uiterlijke symptomen en karakteriseren het betreffende extremisme.

Zodra de paradigma’s de hele mensheid betreffen en de ‘machthebbers’ het in weze inclusief willen maken voor iedereen, m.a.w. je kunt er niet uit, aan ontkomen, dan wordt het een vorm van totalitarisme (Red: vergelijk bijvoorbeeld de huidige ecologische milieubeweging in de wereld, iedereen zal en moet er aan mee doen, ontkennen of bevragen mag niet).

Macht wordt misbruikt om het individu vanuit de paradigma’s, politieke doelen op te leggen. De individuele vrijheid wordt beknot. De menselijke verantwoordleijkheid wordt geminacht.

Samenvattend: machtsmisbuik bij extremisme begint bij het verbieden van het bevragen en bekritiseren van uitgangspunten. Het extremistische paradigma ontkent, bestrijdt, verbiedt het kritische onderzoek. alle vormen van echt extremisme eindigen daarmee: je mag géén vragen stellen.

Zoeken hoort echter bij onze individuele verantwoordelijkheid om uit te vinden wat we moeten verdedigen en wat we moeten veranderen.

Voorbeeld: de Sovjet Unie, de Sovjet ideologie: ‘er zijn geen vragen’.   

 


Wilt u de andere afleveringen zien van deze ‘serie’ over extremisme, klik hier 

 


230615 [XLS000] 

AANVERWANTE ARTIKELEN
spot_img

Actueel