Karakter, geen karikatuur: kardinaal Sarah gaat de clichés te boven

3 maart 2026 – Kardinaal Robert Sarah woont een bijeenkomst bij aan de Pauselijke Universiteit van Sint-Thomas van Aquino (Angelicum) in Rome op 7 september 2017. Foto: Pigama / Shutterstock.

 
 

NCRegister – Donald DeMarco.

 
 

COMMENTAAR: Kardinaal Robert Sarah, een herder die in zijn vaderland gevaar liep en later de Kerk in Rome diende, blijft bovenal een man die knielt voor God.

Het internet, die grote verdraaier van informatie, vertelt me dat kardinaal Robert Sarah “een lid is van de rechtervleugel van de katholieke Kerk”. Een buitenstaander zou hiernaar kunnen kijken en zich afvragen of de katholieke Kerk een hockeyteam is met een rechter- en een linkervleugel. Als dat zo was, zou kardinaal Sarah de middenvelder zijn, in de hoop dat zijn twee verdedigers en keeper zijn team zouden beschermen tegen vijandelijke aanvallen.

Ik herinner me een gesprek met een priester, die weigerde priesterkleding te dragen, en die me vertelde dat hij zo “links” is dat hij zich zelfs wanneer hij een bioscoop binnenkomt verplicht voelt om links te gaan zitten. Ik heb toen maar niet gereageerd. Soms is stilte de beste uitdrukking van naastenliefde.

Als ik mijn pet wat minder naar naastenliefde had gestaan, had ik misschien gevraagd: “Heb je er ooit aan gedacht om katholiek te worden?” Bij een andere gelegenheid dineerde ik met een orthodoxe priester in de refter van een katholieke hogeschool. Hij wees erop dat de linkervleugel aan de ene kant van de zaal dineert, terwijl de rechtse coalitie aan de andere kant dineert. Er is niet veel dialoog tussen de twee facties.

Hoe kunnen ze in die situatie dan een dialoog aangaan met mensen buiten de Kerk? Ik heb gehoord dat in sommige steden in de VS het telefoonboek aangeeft welke katholieke kerken “liberaal” zijn en welke “conservatief”.

Door de Kerk te verdelen in rechts en links, conservatief en liberaal, traditionalisten en progressieven, gaat haar eenheid en begrijpelijkheid verloren. Paus Benedictus XVI heeft verklaard dat “iemand conservatief noemen praktisch synoniem is met sociale excommunicatie, want het betekent in de taal van vandaag dat zo iemand tegen vooruitgang is, gesloten staat voor wat nieuw is en bijgevolg een verdediger is van het oude, het obscure, het onderdrukkende; dat hij een vijand is van de verlossing die verandering zou moeten brengen”. Er zijn hoge verwachtingen, maar weinig resultaten.

Een label is vaak laster. Stereotypen geven niet de waarheid weer. Ze zijn vaak kanalen die vooroordelen in de hand werken. Wie is kardinaal Robert Sarah? Hij is een sterk en solide persoon. Het is een grove onrechtvaardigheid om hem te karikaturiseren. Laten we de man bekijken zoals hij is.

Robert Sarah leeft vandaag dankzij de genade van God. Hij werd geboren in een afgelegen dorpje in Guinee, in West-Afrika. Zijn ouders bekeerden zich tot het katholieke geloof vanuit het “animisme” dankzij de Paters van de Heilige Geest, missionarissen uit Frankrijk. Sarah werd een van de eerste inheemse priesters.

In 1979, op 34-jarige leeftijd, werd hij benoemd tot de jongste bisschop in de katholieke Kerk. Zijn voorganger als aartsbisschop van Conakry, aartsbisschop Raymond-Marie Tchidimbo, was gevangengezet door de marxistische dictator Ahmed Sékou Touré. Het was een gevaarlijke positie voor de jonge bisschop, want Touré was verantwoordelijk voor de moord op tienduizenden mensen tijdens zijn regime. Het was onvermijdelijk dat Sarah zou worden geëxecuteerd. Een maand voor die fatale dag stierf Touré aan een hartaanval. De executie werd geannuleerd.

Kardinaal Sarah heeft als dienaar van de Kerk een genereuze en buitengewone bijdrage geleverd. In 2010 benoemde paus Benedictus XVI hem tot hoofd van Cor Unum, de afdeling die de praktische liefdadigheidswerkzaamheden van de paus beheert, en maakte hem tot kardinaal. In 2014 maakte paus Franciscus hem verantwoordelijk voor het liturgisch toezicht als prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst.

Pater Raymond de Souza schreef: “Kardinaal Sarah heeft een van de grootste christelijke levens van onze tijd geleid.”

“Hoe onwaarschijnlijk”, vervolgde hij, “dat een jongen uit een afgelegen Guinees dorp, wiens ouders tot de eerste christenen van zijn land behoorden, hoge posities zou bekleden in de drie Vaticaanse afdelingen die zich bezighouden met de drievoudige missie van de Kerk: evangelisatie, liturgie en liefdadigheid?”

Wat kardinaal Sarah echter het beste typeert, is dat hij een man van gebed is. “De mens is alleen groot”, verkondigt de kardinaal, “wanneer hij op zijn knieën voor God zit.” Over de crisis in de Kerk zegt hij: “Gebed is het enige grote medicijn.”

Het is zeer betreurenswaardig dat een groot karakter kan worden gereduceerd tot een karikatuur. Er is één Kerk. Die is noch links, noch rechts. Waarom blijven zoveel katholieken haar verdelen? Trots is ongetwijfeld een belangrijke factor. De verleiding van de wereld is een andere.

Kardinaal Sarah is niet alleen een man van gebed, maar ook een man van intellect. Hij is zeer belezen. In zijn boek Het wordt avond, de dag loopt reeds ten einde citeert hij bijvoorbeeld Charles Péguy en paus St. Pius X, die hun ernstige bezorgdheid uitten over het feit dat de Kerk haar houvast aan het verliezen was.

Volgens Péguy: “Het christendom is op geen enkele manier en in geen enkel opzicht een religie in ontwikkeling: noch (misschien zelfs nog minder, als dat mogelijk is) is het een religie van vooruitgang. Het is een religie van verlossing.”

Volgens paus Pius: “O! Hoeveel zeevaarders, hoeveel piloten en – God verhoede het – hoeveel kapiteins, die vertrouwden op profane nieuwigheden en op de bedrieglijke wetenschap van deze tijd, zijn schipbreuk geleden in plaats van de haven te bereiken!”Naast Het wordt avond, de dag loopt reeds ten einde heeft kardinaal Sarah ook De kracht van de stilte. Tegen de dictatuur van het lawaai; God of niets: Gesprek over het geloof; Catechismus voor het geestelijke leven; Bestaat God? en andere boeken geschreven. Bid voor hem.

 
 

Donald DeMarco Donald DeMarco, Ph.D., is Senior Fellow van Human Life International. Hij is emeritus hoogleraar aan de St. Jerome’s University in Waterloo, Ontario, adjunct-hoogleraar aan het Holy Apostles College in Cromwell, Connecticut, en regelmatig columnist voor St. Austin Review. Zijn nieuwste werken, How to Remain Sane in a World That is Going Mad; Poetry that Enters the Mind and Warms the Heart; en How to Flourish in a Fallen World zijn verkrijgbaar via Amazon.com. Sommige van zijn recente geschriften zijn te vinden op het Truth and Charity Forum van Human Life International. Hij is de ontvanger van de prestigieuze Exner Award 2015 van de Catholic Civil Rights League.

Bron: https://www.ncregister.com/commentaries/demarco-cardinal-sarah dd 28 februari 2026.

 

Vertaling: EWTN Lage Landen (HR)



0,0 (0)

Beoordeel aub deze post.


Categorieën:

Volg EWTN.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief!