15 maart 2026 – ACI Prensa EWTN News |
De predikant van het pauselijk huishouden, pater Roberto Pasolini, vervolgde op 13 maart met de tweede vastenpreek, geïnspireerd door de bekering van Sint Franciscus van Assisi en getiteld “Als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: Bekering tot het Evangelie volgens Sint Franciscus.”
Voor paus Leo XIV en leden van de Romeinse Curie, verzameld in de Audiëntiezaal Paulus VI, mediteerde de kapucijner over broederschap, die hij zowel als een gave beschouwde als een “ernstige en dringende” verantwoordelijkheid — vooral in een samenleving die wordt gekenmerkt door verdeeldheid.
In zijn preek, gerapporteerd door Vatican News, legde Pasolini uit dat bekering werkelijk tot stand komt binnen de broederschap, die hij beschreef als “het meest welsprekende teken van wat het Evangelie in ons leven kan bewerken.”
Hij spoorde zijn toehoorders ook aan om “voorbij te gaan” en onze broeders en zusters niet slechts te zien als een bron van steun of onderhoud, maar als iemand aan ons toevertrouwd “zodat ons leven kan veranderen.”
In deze context benadrukte Pasolini dat broeders en zusters in Christus dus niet slechts dienen om te bevestigen “wat wij zijn”, maar ons oproepen tot een ware transformatie: “Zij worden de concrete ruimte waarin God werkt aan onze menselijkheid, onze starheden losmaakt en ons leert te leven met een waarachtiger hart, een dat meer tot liefde in staat is.”
In het licht van het bijbelse verhaal van Kaïn en Abel merkte de predikant van het pauselijk huishouden op dat een scheuring tussen broeders voortkomt “uit een perspectiefprobleem” en hij spoorde de paus en de Romeinse Curie aan zichzelf af te vragen “wie Kaïn in ons is” en hoeveel ruimte wrok inneemt.
Hij herinnerde er ook aan dat broederschap voor Sint Franciscus een kans is “om de barmhartige logica van het Evangelie te leren tegenover een naaste die fouten maakt.”
“Wanneer relaties scheuren en gemeenschap gewond raakt,” merkte Pasolini op, “raadt het Evangelie niet aan eerst onze rechten te verdedigen. In plaats daarvan spoort het aan het grootste en altijd mogelijke goed na te streven: het goed dat ons in staat stelt in de ander niet langer een tegenstander of schuldenaar te zien, maar een door de Heer geliefde broer,” bevestigde hij.
Pasolini nodigde zijn publiek daarom uit zich te richten op de bekering die ontstaat “precies uit wat anderen ons aandoen, ook wanneer zij ons kwetsen of op de proef stellen,” en om die reden “mogen we de horizon” of het perspectief van het eeuwige leven “nooit uit het oog verliezen.”
“Geloof scheidt niet, maar herinnert ons eraan dat niemand uit ons hart uitgesloten kan worden,” merkte hij op.
Als conclusie merkte Pasolini op dat christenen, temidden van de verdeeldheid, oorlogen en conflicten van heden ten dage, “zich niet kunnen beperken tot het spreken over broederschap als een ideaal dat bereikt moet worden.”
“We zijn geroepen het als een gave te ontvangen, en tegelijk,” spoorde hij aan, “te omarmen als een zeer ernstige en dringende verantwoordelijkheid.”
Dit verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd door ACI Prensa, de Spaanstalige zusterdienst van EWTN News. Het is vertaald en aangepast door EWTN News English.
Gerelateerd
