21 april 2026 – Foto: Vatican Media |
ACI Stampa – EWTN News |
SAURIMO, Angola — Paus Leo XIV waarschuwde maandag tijdens de Mis in Saurimo, Angola, voor het maken van God tot een afgodsbeeld dat alleen wordt gezocht wanneer het voordelig is — “wanneer oprechte geloof wordt vervangen door bijgelovige praktijken.”
“Er zijn verkeerde motieven om Christus te zoeken, vooral wanneer hij wordt gezien als een goeroe of een geluksbrenger,” zei de paus op 20 april, verwijzend naar hoe de menigten in de Evangelielezing reageerden nadat Jezus het wonder van de broden en de vissen had verricht.
“Ze zochten geen leraar van wie ze houden, maar een leider om toe te juichen voor hun eigen voordeel,” zei hij.
Vreugdevol geloof in Saurimo
Vanaf het begin van zijn aankomst in Sub-Sahara Afrika — eerst in Kameroen en daarna in Angola — is Paus Leo verwelkomd door de warmte van de gelovigen. In Saurimo, een stad in het noordoosten van Angola, werd de paus maandag ontvangen met een sfeer van vreugdevol geloof. Iedereen verwelkomde de opvolger van Petrus met liederen, dansen en applaus.
Ondanks de intense hitte begroette Leo XIV, toen hij de esplanade voor de Mis bereikte, de ongeveer 60.000 gelovigen van alle leeftijden — die uit de hele regio en naburige bisdommen waren gekomen — door een rondrit te maken in de pausmobiel.
“Dit is de eerste keer dat een paus voorbij de kuststrook van Angola gaat en — in de woorden van paus Franciscus — naar de periferie komt,” zei de directeur van het communicatiebureau van het Aartsbisdom Saurimo. “Dit is een regio rijk aan diamanten, maar er is ook grote armoede, en hij komt hier om onze realiteit te laten zien. Voor ons is het een grote vreugde om de Heilige Vader in onze regio te hebben.”
“Dit is een uniek en onvergetelijk moment in mijn leven en in het leven van de vele pelgrims hier vandaag,” vertelde Filomena Vunda, die werkt in het pastoraal secretariaat van het Aartsbisdom Malanje, aan ACI Africa tijdens de Mis.
Vunda moedigde niet-katholieken in Angola aan om “ons Afrikaanse woord ‘Ubuntu’ in gedachten te houden: Het geluk van anderen hangt van mij af; mijn geluk hangt uitsluitend af van het geluk van anderen.”
Ubuntu is een Afrikaanse filosofie over menselijke verbondenheid. Het kan worden vertaald als “Ik ben omdat wij zijn.”
‘Leerlingen van Christus’
In zijn homilie tijdens de Mis, medegecelebreerd door Angolese bisschoppen, zei Paus Leo: “In elk deel van de wereld leeft de Kerk als een volk dat als leerlingen van Christus, onze broer en Verlosser, wandelt.”
“Hij, de Opgestane, verlicht voor ons de weg naar de Vader en met de kracht van de Geest heiligt hij ons zodat wij onze levenswijze kunnen transformeren in overeenstemming met zijn liefde,” zei de paus. “Dit is het Goede Nieuws, het Evangelie dat door onze aderen stroomt als bloed, ons op de reis voedt. Een reis die mij vandaag hier met u heeft gebracht!”
Commentaar gevend op het Evangelie van de dag, reflecteerde Leo: “Inderdaad, toen de Zoon van God mens werd, verrichtte hij indrukwekkende wonderen om de wil van de Vader te openbaren: hij liet licht schijnen in de duisternis door blinden het zicht te geven, hij gaf een stem aan de onderdrukten door de tongen der stommen los te maken, hij lestte onze dorst naar gerechtigheid door brood te vermenigvuldigen voor de armen en zwakken. Iedereen die over deze werken hoorde, ging op zoek naar Jezus. Tegelijkertijd kijkt de Heer in ons hart en vraagt of wij hem zoeken uit dankbaarheid of uit eigenbelang, met berekening of uit liefde.”
“De Heer zelf zegt,” vervolgde de paus, “‘jullie zoeken mij niet omdat jullie tekenen hebben gezien, maar omdat jullie van de broden hebben gegeten’ (Johannes 6:26). Zijn woorden onthullen de bedoelingen van degenen die geen persoon willen ontmoeten, maar dingen willen consumeren. De menigte ziet Jezus als middel tot een doel, een leverancier van diensten. Als hij hen niets te eten had gegeven, zouden zijn daden en leerstellingen hen niet hebben geïnteresseerd.”
“Dit gebeurt,” legde Leo XIV uit, “wanneer oprecht geloof wordt vervangen door bijgelovige praktijken, waarin God een afgodsbeeld wordt dat alleen wordt gezocht wanneer het voordelig voor ons is en alleen zolang dat zo blijft. Zelfs de mooiste gaven van de Heer, die altijd bedoeld zijn voor de zorg van zijn volk, worden een voorwendsel, een prijs of een onderhandelingsvoorwerp, en worden verkeerd begrepen door degenen die ze ontvangen.”
“Hoe anders is Jezus’ houding tegenover ons,” vervolgde de paus. “Toch verwerpt hij deze niet-oprechte zoektocht niet, maar moedigt hij haar bekering aan … Christus roept ons op tot vrijheid: hij wil geen dienaren of klanten, hij zoekt broeders en zusters aan wie hij zich volledig kan toewijden.”
“Daarom,” zei Leo XIV, “wordt de vermaning die de Heer tot de menigte richt omgezet in een uitnodiging: ‘Werk niet voor het voedsel dat bederft, maar voor het voedsel dat blijft tot het eeuwige leven’ (Johannes 6:27).”
“Zijn gave werpt licht op onze huidige situatie,” vervolgde de paus. “We zien vandaag hoe de hoop van veel mensen gefrustreerd wordt door geweld, uitgebuit door de machtigen en bedrogen door de rijken. Daardoor, wanneer onrecht harten corrumpeert, wordt het brood van allen bezit van enkelen.”
“In het aangezicht van deze kwaadheden hoort Christus de roep van het volk en vernieuwt onze geschiedenis door ons op te tillen uit elke val, ons te troosten in elk lijden en ons aan te moedigen in onze missie,” zei hij.
“Dit alles,” spoorde de paus aan, “betekent dat, in het licht van ons discipelschap, de kerkelijke reis een ‘synode van opstanding en hoop’ is, zoals Sint Johannes Paulus II bevestigde in zijn Apostolische Exhortatie Ecclesia in Africa. Laten we deze wijze richting inslaan! Christus zelf leidt en versterkt onze reis, een reis die wij willen leren leven zoals het hoort, dus op een synodale wijze.”
De paus besloot met het herinneren aan het belang van de martelaren en heiligen, wier getuigenis “ons aanmoedigt en ons op weg zet naar een pad van hoop, verzoening en vrede, waarop de gave van God de verantwoordelijkheid wordt van het hoofd van het gezin, in de christelijke gemeenschap, in de civiele samenleving.”
“De vitaliteit van de roepingen die u ervaart [in Angola],” zei hij, “is een teken dat u antwoordt op de gave van de Heer, die altijd overvloedig is voor wie haar met een zuiver hart ontvangen.”
ACI Africa-verslaggever Raúl Kangombe Sapiti leverde een bijdrage aan dit verslag.
Dit verhaal werd eerst gepubliceerd door ACI Stampa, de Italiaanstalige zusterdienst van EWTN News. Het is vertaald en aangepast door EWTN News English.
Gerelateerd
