4 april 2026 | Foto’s: Daniel Ibáñez |
EWTN News |
VATICAANSTAD — Paus Leo XIV leidde de Viering van de Passie van de Heer in de Sint-Pietersbasiliek op Goede Vrijdag, waarbij de prediker van het pauselijk huis de christenen aanspoorde om “zonder angst nader tot het kruis van de Heer te komen.”
De liturgie begon met de paus die ter aarde lag vóór het kruis en ontvouwde zich vervolgens in drie delen: de Woorddienst, de verering van het kruis en de Heilige Communie.
Er was geen openingsantifoon; de plechtige liturgie begon met een stil gebed, de verbindende draad door de hele viering heen.
Na de proclamatie van het Evangelie met het verslag van Johannes over de passie van Christus, hield de pauselijke prediker, pater Roberto Pasolini, OFMCap, een homilie.
‘De grootste daad van liefde’
“In een tijd als de onze, nog steeds verscheurd door haat en geweld, wanneer zelfs de naam van God wordt aangeroepen om oorlogen en dodelijke beslissingen te rechtvaardigen, worden wij christenen geroepen om zonder angst — ja, met vol vertrouwen — het Kruis van de Heer te benaderen, in de wetenschap dat het een troon is waarop men zit en leert heersen met Hem door zijn leven in dienst van anderen te stellen,” zei Pasolini.
“Als wij standvastig vasthouden aan de belijdenis van dit geloof, dan zullen ook onze dagen het lied van vreugde en lijden kunnen laten klinken, die mysterieuze partituur van het Kruis waarin de tonen van de grootste liefde duidelijk herkenbaar zijn,” vervolgde hij.
De prediker herinnerde eraan dat de liturgie van die dag katholieken uitnodigt de Passie te overdenken: “Toch dreigt het Kruis van Christus onbegrijpelijk te blijven wanneer wij het slechts zien als een geïsoleerde gebeurtenis, als een plotseling feit. In werkelijkheid is het het hoogtepunt van een weg, de volbrenging van een heel leven waarin Jezus leerde te luisteren naar en het Woord van de Vader te aanvaarden, zich dag na dag te laten leiden tot de grootste daad van liefde.”
“Jezus is de man van smarten die het lijden goed kent — geen geweld, geen geweldsuitoefening, geen verleiding om alles te vernietigen en opnieuw te beginnen. Wij weten hoe moeilijk het is zo’n opdracht te omarmen. Wij voelen de verleiding agressie en geweld te gebruiken, in de gedachte dat zonder hen niets kan worden opgelost. Maar alleen zachtmoedigheid is de ware kracht om het duister van het kwaad te weerstaan,” ging hij verder.
Voorbeeld van de Dienaarliederen
In zijn homilie verwees Pasolini naar de Dienaarliederen, vier poëtische teksten gevonden in het Boek van de Profeet Jesaja (42, 49, 50, 52–53), die een mysterieuze figuur beschrijven — de “Dienaar” — die door middel van plaatsvervangend lijden de wil van God vervult.
“Om deze reis tijdens de Heilige Week te begrijpen, heeft de liturgie ons de zogenaamde Liederen van de Dienaar des Heren laten horen. Dit zijn poëtische teksten waarin de profeet Jesaja het figuur schetst van een mysterieuze dienaar door wie God de wereld van het kwaad en de zonde zou kunnen redden. De christelijke traditie herkent in deze liederen een treffende en dramatische voorafbeelding,” legde Pasolini uit.
“In het derde lied verschijnt een nieuwe verrassing: de dienaar wil helpen, maar de mensen reageren met woede en geweld,” zei Pasolini. “Wie in het duister leeft, verwelkomt het licht niet altijd, omdat het licht ook blootlegt wat we liever verborgen houden — onze wonden, onze ambiguïteiten.”
“In het vierde lied gebeurt iets diep verontrustends: het geweld dat de dienaar wordt aangedaan is zo intens dat het zijn gezicht ontziet. Hij heeft geen uiterlijk of schoonheid, toch heeft de dienaar geleerd het kwaad dat hem is aangedaan, niet te beantwoorden,” zei de prediker.
De dienaar “geeft zich niet gewonnen aan deze logica [van geweld]; hij neemt alles in zich op zonder wraak te nemen. Om deze reden droeg hij de zonde van velen,” legde de priester uit.
Voor de pauselijke prediker leefde de Heer Jezus deze liederen niet alleen, maar “beleefde Hij ze intens, in volledig vertrouwen op de Vader.”
“We zien het voortdurend in oorlogen, in verdeeldheden, in wonden: het kwaad blijft circuleren omdat het altijd iemand vindt die het doorgeeft. Jezus verbrak deze keten door te aanvaarden wat Hem overkwam. In de Passie herkende Hij de partituur van de liederen van liefde en dienst die de Vader Hem had toevertrouwd. Zo leerde Hij de moeilijkste gehoorzaamheid — de gehoorzaamheid van het liefhebben van de ander,” vervolgde Pasolini.
“De stem van God leidt ons niet langer — niet omdat Hij verdwenen is, maar omdat Hij slechts één stem is geworden tussen velen, de anderen die veiligheid en welzijn beloven,” zei hij.
“Wat ontbreekt is een woord, een lied dat onze stappen kan leiden naar een rechtvaardigere wereld,” voegde hij eraan toe. “En toch zien we, als we goed kijken, een stille menigte mensen die een andere stem kiezen — een stem die niet schreeuwt, die zich niet met geweld oplegt, een zacht en volhardend lied dat uitnodigt lief te hebben en nooit kwaad met kwaad te vergelden. Zij verrichten geen buitengewone daden, maar elke dag proberen zij hun leven te laten dienen, niet alleen zichzelf, maar ook anderen.”
‘Leg de wapens neer’
Met verwijzing naar de daad van de verering van het kruis spoorde Pasolini de aanwezigen aan de gelegenheid aan te grijpen om “de wapens neer te leggen” die ze in handen hebben.
“Ze lijken misschien niet zo gevaarlijk als die van de machthebbers in deze wereld. Toch zijn ze ook instrumenten van de dood, omdat ze genoeg zijn om te verzwakken, te kwetsen en betekenis en liefde uit onze dagelijkse relaties weg te zuigen,” zei hij.
“Het heil zal niet van boven neerdalen, en het kan niet gegarandeerd worden door politieke, economische of militaire besluiten. De wereld wordt voortdurend gered door degenen die bereid zijn de Liederen van de Dienaar des Heren te omarmen als de vorm van hun eigen leven,” spoorde de prediker aan.
“Dat is wat de Heer Jezus deed. Hij nam de wil van de Vader serieus, aanvaardde die als een partituur die tot het einde uitgevoerd moest worden, met luide kreten en tranen.”
“Vanavond wordt ook ons de partituur van het kruis aangereikt. We kunnen die vrij aanvaarden als we erkennen dat er geen moeilijkheid is die niet overwonnen kan worden, geen schuldige die wij moeten aanwijzen, geen vijand die ons kan beletten lief te hebben en te dienen.”
“Er is alleen onszelf — die, door te kiezen het kwaad niet met kwaad te vergelden, door geduldig te blijven in beproevingen, door te geloven in het goede zelfs als het duister alles lijkt te verzwelgen, dag na dag de dienaren kunnen worden die de Heer nodig heeft om heil in de wereld te brengen,” zei hij.
Dit verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd door ACI Stampa, de Italiaanstalige partneragentschap van EWTN News. Het is vertaald en bewerkt door EWTN News English.
Gerelateerd
