Arthur Brooks: ‘De wereld heeft het Amerikaanse katholicisme nodig’

13 april 2026 – Foto: EWTN News |

EWTN News |

Nu is het tijd om mensen uit te nodigen tot het geloof, want het “is het moment voor de Amerikaanse Katholieke Kerk,” zegt bestsellerauteur, Harvard-professor en gerenommeerd sociaal wetenschapper Arthur Brooks.

Katholieken moeten “de ondernemende ijver hebben om op pad te gaan en zielen te winnen en mensen te beloven wat ze in werkelijkheid diep van binnen willen,” zei Brooks. “Dit is zo ontzettend belangrijk, maar de manier waarop het kan mislukken is omdat we er gewoon de moed niet voor hebben. We hebben er niet de maag voor. We hebben er niet het hart voor.”

In een interview van 10 april met “EWTN News In Depth” sprak Brooks over het toenemende aantal katholieken. Hij deelde ook wat mensen naar de Kerk drijft en hoe de Kerk nieuwe mensen op natuurlijke en eenvoudige manieren het beste kan bereiken.

Hoewel het aantal doop- en vormselplechtigheden toeneemt, zei Brooks dat katholieken “niet achterover kunnen leunen,” omdat er nog steeds “trends zijn die voornamelijk de andere kant op gaan wat betreft mensen die naar de kerk komen,” zei hij.

Het Pew Research Center “laat ons zien dat er vorig jaar 840 katholieken vertrokken voor elke 100 die de Kerk binnenkwamen. Dit zijn geen goede statistieken. Maar wat we zien dat echt bemoedigend is, is dat veel jonge mensen, vooral jonge mannen, de Kerk binnenkomen op zoek naar een gevoel van transcendentie en echt op zoek zijn naar een gemeenschap in het echte leven,” zei hij.

Mensen willen betekenis, omdat het “gevoel van zinloosheid kenmerkend is voor waarom mensen zich depressief, angstig, eenzaam en verslaafd voelen,” zei Brooks. “En mensen beginnen zich te verzetten.”

Brooks zei: “Ze beginnen te beseffen dat het kleine vriendje in hun zak, de supercomputer die hun smartphone is, hen geen gunsten bewijst omdat het hun relatie met andere mensen medieert en ze willen het echte leven.”

“We hebben betekenis nodig, en we hebben deze natuurlijke vragen: ‘Waarom leef ik? Waarvoor zou ik mijn leven geven? Waarom doet mijn leven ertoe?’ … En na ongeveer 15 jaar beginnen we te begrijpen dat je deze vragen niet kunt googelen,” zei hij.

Mensen “voelen dat er iets groters is,” zei hij. “Jonge mensen vandaag hunkeren naar iets wat groter en groter is. En als we het niet voeden, dan voeden we onze schapen niet. Dan volgen we niet de leer van Christus.”

Breng verveling terug, maar niet ‘op een slechte manier’

In zijn nieuwste boek, “De Betekenis van je Leven: Het Vinden van Doel in een Tijdperk van Leegte,” bespreekt Brooks hoe hij “verveling” wil terugbrengen.

“We hebben feitelijke protocollen ingebouwd in de Katholieke Kerk die ons momenten van vrede geven, die ons momenten van perspectief geven die de meeste mensen gewoon niet hebben,” zei hij. Katholieken hebben gebed, mis en communie die ons deze momenten door de dag heen bieden.

“Het eerste wat ik doe is heel vroeg opstaan, dan gaan sporten, en daarna ga ik elke dag naar de mis,” zei Brooks. “Ik ben al lang dagelijks communicant, en mijn vrouw ook. En we eindigen de dag, zelfs als ik op reis ben … we bidden samen de rozenkrans via de telefoon voordat we gaan slapen.”

“Dit zijn de momenten,” en “als ik zeg verveling, bedoel ik het niet op een negatieve manier,” zei hij.

“Ik geef absoluut geen afkeurend commentaar. Ik heb het over lege ruimte. Ik heb het over het inschakelen van de structuren in de hersenen die het default mode network genoemd worden en die je nodig hebt om je leven te begrijpen. ‘Wanneer begrijp ik mijn leven het meest?’ Wanneer ik bij de heilige mis ben. ‘Wanneer begrijp ik het het meest?’ Wanneer ik in gesprek ben met God,” zei hij.

Deze tijd in gebed kan daadwerkelijk de hersenfunctie verbeteren, omdat “je alleen toegang hebt tot bepaalde delen van je hersenen die je nodig hebt om betekenis te vinden en van je leven te houden wanneer je deze metafysische ervaringen hebt,” zei hij.

“Er is veel onderzoek naar,” zei hij. “Dit is geen speculatie. Er is een berg neurowetenschappelijk onderzoek die aantoont dat je alleen toegang hebt tot bepaalde delen van je hersenen die je nodig hebt om betekenis te vinden en van je leven te houden wanneer je deze metafysische ervaringen hebt.”

Evangelisatie moet ‘zo natuurlijk zijn als het aantrekken van je shirt’

Brooks sprak ook over zijn persoonlijke bekering en hoe mensen via eenvoudige vormen van “vriendschap en uitmuntendheid” anderen kunnen uitnodigen in de Kerk.

“Toen ik 15 was, had ik een ervaring bij het Heiligdom van Guadalupe in Mexico-Stad tijdens een muziekreis,” zei Brooks. “Ik kwam de Kerk binnen toen ik 16 was. Ik vertelde het aan mijn ouders: ‘Ik heb ontdekt dat ik katholiek ben.’”

“Ik kom uit een goede, sterke christelijke achtergrond, een goede evangelische achtergrond. Ik had missionarissen aan beide kanten van de familie. En mijn ouders keken elkaar aan en zeiden: ‘Ik denk dat het beter is dan drugs.’ Ze dachten gewoon dat het rebellie was, maar de waarheid is dat ik ervoor geroepen was. Echt waar,” zei hij.

Nu mensen de Kerk binnenkomen, is de vraag: “Wil je dieper gaan? Ik heb iets diepers. Ik heb iets diepgaanders. Ik heb iets dat meer historische betekenis heeft. Ik heb iets dat meer structuur heeft. Kom met mij mee, kom met mij mee … je hebt honger en ik ga je echt voedsel geven,” zei hij.

“Het is het enige dat deze leegte in ons leven kan vullen. Het is het enige dat ons uit de simulatie kan bevrijden,” zei hij. “Mensen weten het in hun hart, en we moeten het ze gewoon laten zien. We moeten ze bij de hand nemen en meenemen.”

Als professor zei Brooks dat hij zijn rol gebruikt om studenten te begeleiden, maar zijn geloof en overtuigingen niet aan hen oplegt.

“Ik vertel ze op de eerste lesdag aan Harvard dat mijn katholiek geloof het allerbelangrijkste in mijn leven is. En daarna ga ik door en geef ze les in wetenschap,” zei hij.

“De wetenschap van menselijk geluk is wat ik onderricht. En zij kijken het na en zeggen: ‘Weet je, dat is niet raar. Het is niet raar bij hem. Hij doet het goed met zijn leven … Hij heeft ook een goed gezinsleven. Hij houdt erg van zijn vrouw. Hij heeft kinderen en kleinkinderen. Dat is apostolaat. Zo werkt apostolaat eigenlijk,” zei hij.

“Leef je leven en leef het goed en laat mensen je katholiek geloof zien en maak het niet raar … Maak het net zo natuurlijk als het aantrekken van je shirt. Dat is de deal. En dat probeer ik elke dag te doen,” zei hij.

“Wanneer mijn studenten tijdens mijn spreekuren naar me toe komen, is de nummer 1 vraag die ze me stellen niet over mijn paper, mijn project. De nummer 1 vraag die ze me stellen is: ‘Hoe word ik verliefd, blijf ik verliefd, begin ik een gezin?’ Wat natuurlijk de universiteit ze niet leert, maar dat is het allerbelangrijkste in hun leven,” zei Brooks.

“Nummer 2: ‘Hoe vind ik mijn geloof?’ zei Brooks. “Wat moet ik doen om mijn geloof te vinden? Ze willen geleid worden. Dit is wat het betekent een herder te zijn … We hebben allemaal het vermogen om invloed uit te oefenen op andere mensen. En de vraag is: ‘Breng ik andere mensen een beetje dichter bij de hemel? Zet ik een kiertje open zodat de Heilige Geest door zijn wijsheid naar binnen kan trappen of niet?’”