28 juli 2026 – Foto: EWTN News |
ACI Prensa – EWTN News |
Steeds meer jongeren zoeken naar mogelijkheden om hun geloof te verdiepen en gemeenschap op te bouwen. In deze context worden katholieke leesclubs een manier om een gedeelde liefde voor boeken te combineren met geestelijke groei.
Initiatieven zoals de Betania Club de Lectura Católico (Bethanië Katholieke Leesclub) en El Carmelo Descalzo (De Ongeschoeide Karmel) deelden hun ervaring met ACI Prensa, de Spaanstalige zusterdienst van EWTN News, en gaven enkele aanbevelingen voor hen die een soortgelijk project willen starten in hun parochie, universiteit of gemeenschap.
Vertrouw het toe aan God
Voor José Jorge Domínguez, die de Bethanië Katholieke Leesclub begon, is de eerste stap te beginnen met gebed en “het project aan God toevertrouwen.”
“Hij ziet altijd de intentie van het hart,” voegde hij eraan toe.
Hij raadde ook aan om het initiatief aan de pastoor voor te leggen, zodat hij op de hoogte is van het project en, indien mogelijk, geestelijke begeleiding en steun kan bieden.
Gemeenschappelijke draad
Een ander fundamenteel element om een leesclub draaiende te houden is het hebben van een duidelijk doel.
Sara Gisela Sánchez Ureña, lid van De Ongeschoeide Karmel, legde uit dat het “makkelijker is om de opkomst vol te houden wanneer de leesclub een gemeenschappelijke draad heeft.”
Hun project ontstond binnen een groep alleenstaande volwassenen met een karmelitaanse spiritualiteit die streven naar het zuiveren van “hun eigen levenservaring om beter te bepalen of hun roeping het alleenstaand zijn is of het huwelijk, benaderd door de lens van geestelijke groei en met de volwassenheid die wij als volwassenen hebben.”
Met dat doel organiseerden ze dit jaar een programma gebaseerd op de werken van Sint-Jan van het Kruis, afwisselend met auteurs die thema’s behandelen die verband houden met de ervaring van de “Donkere Nacht van de Ziel.”
Dynamiek van de bijeenkomsten
Voor Sánchez is een sleutelvraag ervoor te zorgen dat de bijeenkomsten niet slechts fora voor literaire analyse worden, maar eerder gelegenheden voor verbinding en persoonlijke reflectie.
Hij legde uit dat de bijeenkomsten van De Ongeschoeide Karmel beginnen met een gesprek over de algemene indrukken die het boek heeft achtergelaten. Daarna beantwoorden de deelnemers vragen die zijn ontworpen om de lezing te relateren aan hun eigen ervaringen.
Hij raadde ook aan om de tijd te nemen om wat meer over de auteur te leren. “Het gaat niet alleen om het kiezen van een auteur, maar ook om hem beter te leren kennen,” merkte hij op.
Domínguez benadrukte dat één van de belangrijkste doelstellingen is het creëren van een forum waar deelnemers hun ervaringen kunnen delen en de perspectieven van anderen kunnen horen.
De intentie, zo legde hij uit, is dat mensen “hun standpunt en levenservaring kunnen delen, en een ruimte creëren waar God in het centrum van alles staat.”
Virtueel of persoonlijk?
Wat het formaat van de bijeenkomsten betreft, zijn beide organisatoren het erover eens dat het afhangt van de specifieke omstandigheden van elke gemeenschap en de beschikbaarheid van de deelnemers.
De Bethanië-groep koos voor persoonlijke bijeenkomsten op verschillende locaties in Mexico-Stad. Domínguez legde uit dat de groep “als pelgrims van de ene naar de andere plek in de stad gaat, verschillende locaties bezoekt zoals cafés of aangewezen ontmoetingsplaatsen.”
Ondertussen vond de groep van De Ongeschoeide Karmel dat virtuele bijeenkomsten een manier boden om de agenda’s van hun leden te accommoderen. Voor Sánchez is het formaat minder belangrijk dan het doel van “elkaar leren kennen en een gevoel van gemeenschap opbouwen.”
Dialoog bevorderen
Hoewel elk initiatief anders werkt, delen beide de opvatting dat een leesclub zich niet moet beperken tot alleen het lezen; in plaats daarvan moet het leden helpen die reflecties toe te passen op hun dagelijks leven.
Domínguez zei dat elk initiatief een concrete geestelijke impact moet hebben en merkte op dat het niet slechts gaat om lezen om het lezen, maar om “elke lezing eigen te maken, het te onderscheiden in het licht van je eigen leven en het vruchten te laten dragen.”
Hij zei dat een van de grote rijkdommen van deze gezamenlijke tijden de mogelijkheid is om aan nieuwe generaties te verkondigen “dat er een God is die van hen houdt, hen begrijpt en naar hen luistert.” Volgens hem is “lezen in gemeenschap een uitstekend middel om dat doel te bereiken.”
Enkele boekaanbevelingen
Voor wie een katholieke leesclub wil starten, raadde Domínguez aan te beginnen met werken die helpen om het geestelijke leven te verdiepen, zoals “Het Boek van Mijn Leven” van Sint-Theresia van Ávila.
Sánchez stelde voor om naar auteurs zoals Sint-Jan van het Kruis te grijpen, terwijl men spirituele lectuur combineert met andere schrijvers zoals C.S. Lewis, die aanzetten tot reflectie over de menselijke ervaring vanuit een christelijk perspectief.
Dit verhaal was oorspronkelijk gepubliceerd door ACI Prensa, de Spaanstalige zusterdienst van EWTN News. Het is vertaald en aangepast door EWTN News English.
Gerelateerd
