6 maart 2026 – ACI Prensa – EWTN News.
De vastenpreken begonnen op 6 maart in de Paul VI Audiëntiezaal in het Vaticaan, uitgesproken door de kapucijner pater en prediker van het pauselijk huis, pater Roberto Pasolini, en geïnspireerd door de bekering van Sint Franciscus van Assisi.
In de eerste van de overdenkingen, die elke vrijdag zullen plaatsvinden tot 27 maart, reflecteerde Pasolini in aanwezigheid van paus Leo XIV, leden van de Romeinse Curie en Vaticaanse medewerkers over “Bekering: de Heer Jezus volgen op het pad van nederigheid.”
Zich bewust van de crisis die het Midden-Oosten teistert en het escalerende geweld, merkte de priester op dat “in deze door verdriet getekende dagen spreken over nederigheid abstract en bijna een geestelijke luxe lijkt.”
Terugkijkend op de dreiging van oorlog benadrukte hij dat “vrede niet alleen geboren wordt uit politieke overeenkomsten, noch uit diplomatieke of militaire strategieën, maar uit mannen en vrouwen die de moed vinden zichzelf te vernederen.”
Dergelijke mensen, die gekenmerkt worden door nederigheid, zijn volgens Pasolini “in staat een stap terug te doen, te verzaken aan geweld in al zijn vormen, niet te bezwijken voor de verleiding van wraak en onderdrukking, en te kiezen voor dialoog zelfs wanneer de omstandigheden dit lijken te dwarsbomen.”
Hij beschreef vervolgens de heilige van Assisi als “een man doorstoken door het vuur van het Evangelie, die bij ieder persoon het verlangen naar een nieuw leven in de Geest weet aan te wakkeren.”
In het licht van het voorbeeld van Sint Franciscus stelde de priester deze vraag als uitgangspunt: “Wat wordt bedoeld met bekering?”
“Het is allereerst Gods initiatief, waaraan de mens met volledige vrijheid wordt uitgenodigd deel te nemen,” zei hij.
Hij legde verder uit dat het plaatsvindt “in de diepste kern van onze natuur, waar het beeld van God dat in ons geprent is, wacht om gewekt te worden. Het is wanneer iets, lang zwijgend, binnenin de persoon opnieuw begint te bewegen.”
“Bekering is niet langer een poging om het leven uit eigen kracht recht te trekken, maar een antwoord op een genade die de maatstaven van hoe wij waarnemen, oordelen en verlangen heeft herijkt,” voegde hij toe. – Pater Roberto Pasolini, Kapucijner pater en prediker van het pauselijk huis.
Voor een ware evangelische bekering benadrukte de pater de noodzaak om de wortel van het kwaad te identificeren – namelijk de zonde – zonder te bezwijken voor de verleiding deze “te reduceren tot een kleine fout of zwakte.”
Hij stelde “diepe genezing” voor met dit doel, met nadruk op het feit dat “als de mogelijkheid van het ware kwaad niet meer bestaat, we zelfs niet kunnen geloven in de mogelijkheid van het ware goed. Verdwijnt de zonde, dan wordt ook heiligheid een abstract en onbegrijpelijk lot.”
Hij benadrukte dat nederigheid “een pad is dat iedere gedoopte geroepen is te volgen als hij of zij de genade van het leven in Christus ten volle wil omarmen.” Bovendien onderstreepte hij dat het “de mens niet verarmt” maar hem juist terugbrengt bij zichzelf en zijn ware grootsheid.
“De erfzonde ontstaat juist uit de afwijzing van nederigheid: uit de weigering zichzelf te accepteren als een eindig menselijk wezen, afhankelijk van God. Bekering kan dus alleen worden begrepen als een terugkeer naar nederigheid,” stelde hij vast.
Ten slotte spoorde Pasolini iedereen aan tot voortdurende bekering en herhaalde dat evangelische nederigheid vooral nodig is “in tijden van conflict en moeilijkheid.”
Dit verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd door ACI Prensa, de Spaanstalige zusterdienst van EWTN News. Het is vertaald en aangepast door EWTN News English.
Gerelateerd
