5 april 2026 – Paus Leo XIV , Sint Pietersplein. Foto’s: Daniel Ibanez
EWTN Lage Landen |
Dierbare broeders en zusters,
Christus is verrezen! Zalig Pasen!
Al eeuwenlang bezingt de Kerk vol vreugde de gebeurtenis die de oorsprong en het fundament vormt van haar geloof: „Ja, Christus, mijn hoop, is verrezen | Christus is waarlijk uit de dood verrezen | Wees ons genadig, overwinnende Koning, die voor eeuwig regeert” (Paassequentie).
Pasen is de overwinning van het leven op de dood, van het licht op de duisternis, van de liefde op de haat. Het is een overwinning die een zeer hoge prijs heeft gekost: Christus, de Zoon van de levende God (vgl. Mt 16,16), moest sterven — en sterven aan een kruis — na een onrechtvaardige veroordeling te hebben ondergaan, bespot en gemarteld te zijn, en al zijn bloed te hebben vergoten. Als het ware geofferde Lam nam Hij de zonde van de wereld op Zich (vgl. Joh. 1:29; 1 Petr. 1:18–19) en bevrijdde zo ons allen – en met ons de hele schepping – van de heerschappij van het kwaad.
Maar hoe kon Jezus zegevieren? Wat is de kracht waarmee hij eens en voor altijd de oude tegenstander, de vorst van deze wereld, versloeg (vgl. Joh. 12:31)? Wat is de macht waarmee hij uit de dood opstond, niet terugkerend naar zijn vroegere leven, maar het eeuwige leven binnengaande en zo in zijn eigen vlees de doorgang van deze wereld naar de Vader openend?
Deze kracht, deze macht, is God zelf, want Hij is de Liefde die schept en voortbrengt, de Liefde die trouw is tot het einde en de Liefde die vergeeft en verlost. Christus, onze “zegevierende Koning”, vocht en won zijn strijd door zich vol vertrouwen over te geven aan de de wil van de Vader, aan zijn heilsplan (vgl. Mt 26:42).
Zo bewandelde hij de weg van de dialoog tot het allerlaatste moment, niet in woorden maar in daden: om ons, die verloren waren, te vinden, werd hij mens; om ons, die slaven waren, te bevrijden, werd hij een slaaf; om ons stervelingen leven te schenken, liet hij zich aan het kruis doden.
De kracht waarmee Christus is opgestaan, is volkomen geweldloos. Ze is als die van een graankorrel die, nadat ze in de aarde is vergaan, groeit, de kluiten doorbreekt, ontkiemt en een gouden graankorrel wordt. Ze lijkt nog meer op die van een menselijk hart dat, gekwetst door een belediging, de drang naar wraak afwijst en, vervuld van mededogen, bidt voor degene die de belediging heeft begaan.
Broeders en zusters, dit is de ware kracht die vrede brengt aan de mensheid, omdat zij respectvolle relaties bevordert op elk niveau: tussen individuen, gezinnen, sociale groepen en naties. Zij streeft niet naar eigenbelang, maar naar het algemeen welzijn; zij streeft er niet naar haar eigen plan op te leggen, maar samen met anderen een plan te helpen ontwerpen en uitvoeren.
Ja, de verrijzenis van Christus is het begin van een nieuwe mensheid; het is de toegang tot het ware beloofde land, waar gerechtigheid, vrijheid en vrede heersen, waar allen elkaar erkennen als broeders en zusters, kinderen van dezelfde Vader die Liefde, Leven en Licht is.
Broeders en zusters, door zijn verrijzenis confronteert de Heer ons nog krachtiger met de ingrijpende realiteit van onze vrijheid. Voor het lege graf kunnen we vervuld raken van hoop en verwondering, net als de discipelen, of van angst, zoals de wachters en de Farizeeën, die gedwongen waren hun toevlucht te nemen tot leugens en uitvluchten in plaats van te erkennen dat degene die veroordeeld was, werkelijk is opgestaan (vgl. Mt 28, 11–15)!
Laten we ons in het licht van Pasen door Christus laten verrassen! Laten we ons hart laten veranderen door zijn immense liefde voor ons! Mogen degenen die wapens hebben, deze neerleggen! Mogen degenen die de macht hebben om oorlogen te ontketenen, voor vrede kiezen! Geen vrede die met geweld wordt opgelegd, maar door dialoog! Niet met de wens om anderen te domineren, maar om hen tegemoet te treden!
We raken gewend aan geweld, leggen ons erbij neer en worden onverschillig. Onverschillig tegenover de dood van duizenden mensen. Onverschillig tegenover de gevolgen van haat en verdeeldheid die conflicten zaaien. Onverschillig tegenover de economische en sociale gevolgen die ze veroorzaken, die we allemaal voelen. Er is een steeds toenemende “globalisering van de onverschilligheid”, om een uitdrukking te gebruiken die paus Franciscus na aan het hart ligt, die precies een jaar geleden vanaf deze loggia zijn laatste woorden tot de wereld richtte en ons eraan herinnerde: “Wat een enorme dorst naar de dood, naar het doden, zien we elke dag in de vele conflicten die in verschillende delen van de wereld woeden!” (Urbi et Orbi-boodschap, 20 april 2025).
Het kruis van Christus herinnert ons altijd aan het lijden en de pijn die de dood omringen en de agonie die deze met zich meebrengt. We zijn allemaal bang voor de dood, en uit angst keren we ons af en kijken we liever niet.
We kunnen niet onverschillig blijven! En we kunnen ons niet neerleggen bij het kwaad! De heilige Augustinus leert: “Als je de dood vreest, heb dan de verrijzenis lief!” (Preek 124, 4). Laten ook wij de verrijzenis liefhebben, die ons eraan herinnert dat het kwaad niet het laatste woord heeft, omdat het is verslagen door de Verrezene.
Hij ging door de dood heen om ons leven en vrede te geven: “Ik laat jullie vrede na; ik geef jullie mijn vrede. Niet zoals de wereld die geeft, geef ik die aan jullie” (Joh. 14:27). De vrede die Jezus ons geeft is niet louter de stilte van wapens, maar de vrede die het hart van ieder van ons raakt en verandert! Laten we ons laten veranderen door de vrede van Christus! Laten we de roep om vrede laten horen die uit ons hart opwelt! Daarom nodig ik iedereen uit om samen met mij deel te nemen aan een gebedswake voor vrede die we hier op het Sint-Pietersplein aanstaande zaterdag 11 april zullen houden.
Laten we op deze feestdag elk verlangen naar conflict, overheersing en macht loslaten, en de Heer smeken om zijn vrede te schenken aan een wereld die geteisterd wordt door oorlogen en getekend is door haat en onverschilligheid die ons machteloos doen voelen tegenover het kwaad. Aan de Heer vertrouwen wij alle harten toe die lijden en wachten op de ware vrede die alleen Hij kan schenken. Laten wij ons aan Hem toevertrouwen en ons hart voor Hem openen! Hij is de enige die alle dingen nieuw maakt (vgl. Openbaring 21,5).
Zalig Pasen!
+Leo P.P. XIV
Gerelateerd
