19 juli 2026 – Foto: Offthecouchexperience/Shutterstock |
EWTN Lage Landen – Mgr. Rob Mutsaerts |
Het is weer zover. De scholen zijn gesloten, de koffers staan half ingepakt in de gang en iemand vraagt voor de derde keer of de oplader al mee is. De vakantie is begonnen.
Een merkwaardig verschijnsel eigenlijk. Gedurende het jaar haasten wij ons van afspraak naar afspraak, om vervolgens met grote inspanning een periode te organiseren waarin wij eindelijk niets hoeven.
Het woord vakantie heeft een mooie oorsprong. Het komt van het Latijnse vacare: leeg zijn, vrij zijn, ruimte hebben. Dat is een betekenis die wij gemakkelijk vergeten. Leegte heeft tegenwoordig een slechte naam. Wij vullen haar onmiddellijk op met schermen, uitstapjes, boodschappenlijstjes en foto’s die moeten bewijzen dat wij ontspannen zijn. Maar de oorspronkelijke vakantie vraagt juist iets anders.
In de Bijbel zien wij dat ook Jezus zich geregeld terugtrok. Niet omdat Hij niets meer te doen had – integendeel – maar omdat de stilte geen luxe is. Zij is een noodzakelijke voorwaarde om opnieuw te luisteren. Ook de leerlingen kregen weleens de uitnodiging: “Komt nu zelf eens mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en wat uit te rusten.”
En vergeet niet dat de vakantie ook een uitstekende tijd is voor een goed katholiek boek. Er zijn mensen die een hele zomer lezen over detectives waarin zeven moorden worden opgelost, terwijl op hun nachtkastje al maanden een evangelie ligt te wachten dat het grootste geheim van de geschiedenis vertelt. Dat is een beetje alsof men naast een kathedraal woont en iedere zondag zijn eigen coniferen bewondert.
Wie op reis gaat, ontdekt bovendien dat iedere kerk, hoe klein ook, hetzelfde tabernakellicht kent. Mocht u onderweg een kerkdeur open zien staan, loop dan gerust even naar binnen. De kans is groot dat de Heer daar al een tijdje op u zit te wachten. Hij heeft gelukkig nooit vakantie.
En wie thuisblijft, hoeft zich allerminst tekortgedaan te voelen. Er zijn mensen die de wereld rondreizen zonder ooit werkelijk aan te komen, en er zijn anderen die in hun eigen tuin de schepping opnieuw leren bewonderen. De afstand die wij afleggen is minder belangrijk dan de ruimte die wij God geven.
Namens EWTN wens ik u een goede vakantieperiode. Moge de Heer uw reizen behoeden, uw ontmoetingen zegenen en uw hart de rust schenken waarnaar het misschien al veel langer verlangt dan u zelf wist.
+Rob Mutsaerts
