Een verschrikkelijke verruwing

9 oktober 2026 – Het is belangrijk dat nadenkende burgers beseffen wat de anticultuur van eufemismen ons land heeft aangedaan. | Foto: Shutterstock |

NCRegister – George Weigel |

COMMENTAAR: ‘Reproductieve gezondheid’ en ‘reproductieve vrijheid’ zullen altijd eufemismen blijven die worden gebruikt om de waarheid te verdoezelen over wat er bij een abortus gebeurt.

De inmiddels alomtegenwoordige termen ‘reproductieve gezondheid’ en ‘reproductieve vrijheid’ hebben in grote mate bijgedragen aan een slachting van onschuldigen in de Verenigde Staten. Het dodental van dat bloedbad is nu hoger dan de naar schatting 60 miljoen burgerslachtoffers die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen door oppervlaktebombardementen, genocide, hongersnood en ziekte.

Als de overwinnaar van D-Day, Dwight D. Eisenhower, over dat bloedbad kon schrijven dat ‘het verlies van levens die op creatieve wijze geleefd hadden kunnen worden, littekens achterlaat in de geest van de moderne wereld’, wat zou Ike dan zeggen over de 65 miljoen toekomstige Amerikanen die opzettelijk zijn gedood voordat ze geboren waren?

‘Reproductieve gezondheid’ en ‘reproductieve vrijheid’ (een term die werd bedacht door de onlangs overleden Gloria Steinem) waren, zijn en zullen altijd eufemismen blijven die worden gebruikt om de waarheid te verbergen over wat er bij een abortus gebeurt. Dergelijke uitvluchten hebben geleid tot een verschrikkelijke verruwing van de Amerikaanse cultuur en het Amerikaanse openbare leven, zoals onlangs aangetoond door het Reproductive Health Access Project in een recente ‘Fact Sheet’ [over] ‘Hoe abortuspillen te gebruiken bij een zwangerschap van 14-20 weken’. Zoals mijn collega bij het Ethics and Public Policy Center, Mary Rice Hasson, opmerkte toen ze mij op deze gruwel attent maakte, is de ‘fact sheet’ ‘duivels koel en harteloos’. Maar dat was misschien nog een understatement. Dit is wat de ‘fact sheet’ te melden heeft terwijl ze haar lezers adviseert om ‘misoprostol om de drie uur te blijven innemen totdat zowel de foetus als de placenta zijn uitgedreven’:

“”…WAT ZAL IK ZIEN? Je zult bloed, stolsels, een foetus en een placenta uitdrijven. Het is prima om niet te kijken. De foetus zal enkele inches lang zijn, en je kunt mogelijk een hoofd, armen en benen zien. … Mogelijk kun je de navelstreng voelen die aan de placenta vastzit. Als dat het geval is, mag je niet aan de navelstreng trekken...

“…WAT MOET IK DOEN MET DE UITGESCHEIDEN INHOUD? Dit hangt af van waar je woont en wat je zelf het prettigst vindt. Als alles klein genoeg is om door het toilet te spoelen, mag je dat doen. Als je ongeveer 15-16 weken zwanger bent of verder, is de zwangerschap mogelijk te ver gevorderd. Om juridische risico’s te beperken, kun je het in meerdere lagen plastic wikkelen en bij het overig huishoudelijk afval in de vuilnisbak doen...

Mijn excuses voor de smakeloosheid – ja, de misselijkmakende onmenselijkheid – hiervan. Het is echter belangrijk dat nadenkende burgers beseffen wat de anticultuur van eufemismen ons land heeft aangedaan, tot het punt waarop het in het openbaar aanvaardbaar wordt geacht om een 20 weken oud ongeboren kind te omschrijven als „huishoudelijk afval“ dat na een doe-het-zelf-abortus in de vuilnisbak moet worden gegooid.

Dat brengt ons bij de staat Virginia, waar in november een voorgesteld grondwetswijzigingsvoorstel op het stembiljet staat.

De voorstanders beschrijven het als een poging om een „fundamenteel recht op reproductieve vrijheid“ te waarborgen. Zoals een andere EPPC-collega, Ed Whelan, schreef, zou „Amendement 1 abortus echter vrij beschikbaar maken gedurende het gehele derde trimester van de zwangerschap, tot aan de geboorte toe; het recht van ouders om geraadpleegd te worden over, en toestemming te geven voor, abortussen die door hun jonge dochters worden aangevraagd, afschaffen; en iedereen in staat stellen een abortus uit te voeren en te ontsnappen aan wettelijke aansprakelijkheid voor het verprutsen van een abortus.”

Vervolgens wees de heer Whelan, een van de meest vooraanstaande grondwetscommentatoren van het land, op het deel van het amendement dat luidt: „Het Gemenebest zal geen persoon bestraffen, vervolgen of anderszins nadelige maatregelen tegen hem of haar nemen wegens het helpen of bijstaan van een ander bij het uitoefenen van diens recht op reproductieve vrijheid met diens vrijwillige toestemming.” Vervolgens zette hij de implicaties uiteen van deze poging om een onecht „recht“ grondwettelijk te verankeren:

“…Stel dat de vriend van een meisje op illegale wijze abortuspillen verkrijgt en het meisje aanmoedigt deze in te nemen zonder een arts te raadplegen. Het meisje stemt hier vrijwillig mee in. Het blijkt dat zij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heeft of dat zij de zwangerschapsduur heeft overschreden waarin het voor haar veilig is om de pillen in te nemen. Zij overlijdt als gevolg daarvan. Hoe schandalig het gedrag van de vriend ook is, Virginia zou geen nadelige maatregelen tegen hem kunnen nemen...”

De overleden, grote historicus Christopher Dawson leerde dat „een samenleving slechts zo groot is als haar spirituele aspiraties“. Misschien zou ik Dawsons inzicht kunnen uitbreiden door te stellen dat een samenleving slechts zo groot is als haar morele zelfbegrip. En als een samenleving als een vanzelfsprekende waarheid aanvaardt dat vrijheid louter eigenzinnigheid is, tot het punt waarop het opzettelijk aborteren van een ongeboren kind in elk stadium van de zwangerschap grondwettelijk wordt beschermd, dan heeft die samenleving haar morele kompas verloren en dwaalt zij rond in een woestijn van dodelijke verwarring.

De kiezers in Virginia zouden hier in november rekening mee moeten houden: hun Commonwealth was immers de thuisbasis van Thomas Jefferson, de man die 250 jaar geleden het onvervreemdbare recht op leven in de Amerikaanse grondwet vastlegde.