Duizenden demonstreren in stilte in Den Haag door groeiende zorg om ongeboren leven

16 november 2026 – Foto: Schreeuw om Leven |

 
 

CNA Deutsch – EWTN News |

 

Ongeveer 15.000 pro-life-voorstanders marcheerden op 14 november door de straten van Den Haag voor de jaarlijkse stille Mars voor het Leven, aldus de organisatoren.

Recente ontwikkelingen hebben de zorgen onder pro-life-voorstanders verdiept, waaronder de eerste geregistreerde euthanasie van een kind jonger dan 12 jaar in Nederland: een peuter die eind 2025 overleed. De zaak werd voor het eerst bekendgemaakt in een rapport van de minister van Volksgezondheid in juni. Een uitspraak van een toetsingscommissie in september stelde vast dat de arts zorgvuldig had gehandeld.

Deelnemers luisteren naar toespraken op het Malieveld voorafgaand aan de Mars voor het Leven in Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |
Deelnemers luisteren naar toespraken op het Malieveld voorafgaand aan de Mars voor het Leven in Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |

Andere zorgen waren onder meer de aankondiging in oktober van premier Rob Jetten dat hij via een draagmoeder een kind verwacht, en het feit dat het jaarlijkse aantal abortussen in het land de 40.000 nadert. Deze brandhaarden lijken samen dit jaar de opkomst te hebben aangewakkerd.

In een grotendeels seculier land waar abortus tot 24 weken legaal is, hebben deze ontwikkelingen de ethische zorgen binnen de Nederlandse pro-lifegemeenschap vergroot en de druk op voorstanders opgevoerd om hun zorgen kenbaar te maken en hun aanwezigheid te laten voelen.

Betogers slagen er niet in de stilte van de mars te doorbreken

De mars verliep zoals gebruikelijk bij een stille mars: deelnemers lopen zonder pro-lifeleuzen te scanderen of te roepen. De stilte staat symbool voor de ongeborenen die geen stem hebben. Het is gebruikelijk dat sommige deelnemers hardop bidden voor de bescherming van ongeboren kinderen en voor kinderen die geaborteerd zijn.

Kinderen houden borden omhoog met de tekst “Mensenrechten beginnen in de baarmoeder” tijdens de Mars voor het Leven in Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |
Kinderen houden borden omhoog met de tekst “Mensenrechten beginnen in de baarmoeder” tijdens de Mars voor het Leven in Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |

Deelnemers droegen spandoeken met teksten als “Voor een samenleving zonder abortus” en “Mensenrechten beginnen in de baarmoeder”. Kleine groepen baden de rozenkrans, sommigen in het Latijn en anderen in het Nederlands, terwijl enkelen hymnen zongen. Ook waren er veel gezinnen met kinderen; ouders duwden kinderwagens langs de route.

Op een gegeven moment probeerden betogers de stilte van de mars met megafoons te verstoren door “Haal je kruis uit mijn kruis” te roepen. Andere betogers hielden ook borden omhoog met de tekst “Wij zijn geen broedmachines”.

Als reactie baden sommige deelnemers rozenkransen voor de betogers. Omdat een waterkanaal de deelnemers van de betogers scheidde, werden er geen fysieke verstoringen gemeld en ging de stille mars volgens plan verder.

Arthur Alderliesten, directeur van Schreeuw om Leven, spreekt deelnemers toe tijdens de Mars voor het Leven in Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |
Arthur Alderliesten, directeur van Schreeuw om Leven, spreekt deelnemers toe tijdens de Mars voor het Leven in Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |

Een veranderend landschap in Nederland

Arthur Alderliesten, directeur van Schreeuw om Leven, de organisatie die de Nederlandse Mars voor het Leven organiseert, inmiddels toe aan de 34e editie, zei dat “een stille mars bij onze boodschap past”, omdat zo de focus ligt op de stemloze levens van ongeborenen die bescherming nodig hebben. In een gesprek met CNA Deutsch, de Duitstalige zusterredactie van EWTN News, riep hij Nederlandse politici op te erkennen dat “ook ongeboren kinderen recht op leven hebben”.

Alderliesten zei dat hij de Nederlandse samenleving niet ziet als een samenleving die één enkel pad van secularisering volgt, maar dat hij het land in drie richtingen tegelijk ziet veranderen, vooral onder jongere generaties.

Ten eerste merkte hij op dat “de pro-abortusbeweging sterker wordt” en dat activisten “veel mondiger zijn dan vroeger”. Hij bracht deze verschuiving in verband met een bredere Europese campagne om abortus neer te zetten als gezondheidszorg en een fundamenteel recht, een streven dat hij afdeed als “buitengewoon dwaas” en “gevaarlijk”. Zoals Alderliesten het verwoordde: “Het mag nooit, maar dan ook nooit, een recht worden om menselijk leven te nemen.”

Tegelijkertijd zag hij een parallelle mobilisatie onder religieuze gemeenschappen. “Steeds meer christenen” erkennen dat abortus “iets verschrikkelijks is, een kwaad waartegen we ons moeten verzetten”, zei hij. Hij wees op de gestage groei van het aantal deelnemers aan de mars als bewijs van een sterkere pro-lifestem.

Tussen deze twee uitgesproken groepen bevindt zich een derde, twijfelende groep die Alderliesten van cruciaal belang vindt. Veel mensen “begrijpen tegenwoordig niet meer goed waarom er aanvankelijk zo fel voor abortus is gestreden” en staan steeds meer open voor kritische vragen, legde hij uit. “Ik geloof dat we juist deze groep met onze pro-lifeboodschap moeten proberen te bereiken.”

Nu het jaarlijkse aantal abortussen in Nederland de 40.000 nadert, hoopt Alderliesten uiteindelijk dat politici verder kijken dan de statistieken en de menselijke gevolgen zien. “Achter elk cijfer schuilt een ongeboren kind. Laten we nieuw leven verwelkomen in plaats van het te vernietigen”, zei hij.

Jongeren in Nederland verrassen met wetenschap en dialoog

CNA Deutsch sprak ook met Roos Sparreboom, regionaal coördinator van ProLife Europe in Nederland. Op de vraag met welke misvattingen jonge Nederlanders naar haar publieksbijeenkomsten komen, zei ze dat velen verbaasd zijn over de argumenten die ze horen. “Mensen denken vaak dat we onze argumenten op religie baseren en zijn verrast wanneer we seculiere argumenten aanvoeren”, zei ze.

Ze zei dat sommige mensen haar hebben verteld dat ze het verfrissend vinden om pro-lifeargumenten te horen die op wetenschap en mensenrechten zijn gebaseerd in plaats van op religie.

Ouders en kinderen lopen mee met de stille Mars voor het Leven door Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |
Ouders en kinderen lopen mee met de stille Mars voor het Leven door Den Haag op 14 november 2026. | foto: Schreeuw om Leven |

Sommige toehoorders denken ook dat ze slecht geïnformeerd is of gehersenspoeld. “Ik ben juist opgevoed met pro-choiceopvattingen”, zei Sparreboom. Haar familie, vrienden en school leerden haar allemaal dat abortus een recht van vrouwen was. “Na verloop van tijd veranderde ik van mening, maar dat kostte me bijna vijf jaar.”

Die ervaring heeft bepaald hoe ze gesprekken voert. “Daarom weet ik dat het onwaarschijnlijk is dat iemand tijdens één gesprek van mening verandert, al is dat een paar keer gebeurd”, zei ze. “Voor de meeste mensen is het genoeg om hen aan het denken te zetten en aan te moedigen zelf onderzoek te doen.”

“Veel mensen verwachten dat pro-lifers schreeuwen en boos worden”, legde ze uit. Na een gesprek zegt iemand vaak tegen haar: “Ik ben het niet eens met je standpunt, maar je hebt me geholpen pro-lifers beter te begrijpen”, waarna die persoon haar bedankt voor de vriendelijke manier waarop ze met hen sprak.

Sparreboom zei dat de aanpak van haar organisatie draait om luisteren. “Voor ons betekent luisteren dat we de ander proberen te begrijpen, niet dat we een antwoord voorbereiden”, zei ze. “Debatteren kan leuk zijn, maar ons doel is harten te veranderen.” In de praktijk betekent dit dat vrijwilligers tijdens publieksbijeenkomsten “vaak meer luisteren en vragen stellen dan praten”.

Het doel, legde ze uit, is dat mensen zich als individu gezien en verzorgd voelen, en niet als tegenstanders worden behandeld.



★ ★ ★ ★ ★
5,0 (1)

Beoordeel aub deze post.


Categorieën: ,

Dossier(s):

Volg EWTN.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief!