17 november 2026 – De gevangen pro-democratische activist Jimmy Lai. Foto: Bradley Foundation / Bradley Foundation |
COMMENTAAR: De wereldwijde katholieke Kerk zou zich nederig moeten voelen en trots moeten zijn om dit moment te delen met Jimmy Lai en zijn familie.
Stel je voor: je bent 78 jaar oud, hebt diabetes, bent ten onrechte veroordeeld in een schijnproces wegens het bedreigen van de nationale veiligheid, en zit al meer dan 2.200 dagen opgesloten in een eenpersoonscel met maximale beveiliging, waaruit je slechts 50 minuten per dag wordt vrijgelaten om te bewegen. Zou je het kunnen opbrengen om, wanneer je wordt gevraagd of wat je doormaakt het allemaal waard is, te antwoorden: „Ja, ter ere van God…“?
Stel je voor dat je diezelfde persoon bent, en je nadenkt over hoe je van miljardair-ondernemer tot politieke gevangene bent geworden. Zou je het kunnen opbrengen om te schrijven dat je „de gevangenis als een heilig toevluchtsoord bij God hebt ervaren“? Zou je kunnen zeggen dat je „God eigenlijk het meest dankbaar bent dat Hij mij dit lijden heeft laten doorstaan, zodat ik dichter bij Zijn aanwezigheid kon komen“? Zou je je onrechtvaardige gevangenschap kunnen aanvaarden als „een vreugde en schat voor dit leven en het hiernamaals“? Zou je kunnen schrijven dat, hoewel „Gods handelen ons verbijstert“, [het] altijd „prachtig voor ons blijkt te zijn“?
Stel je voor dat je diezelfde persoon bent, die een brief schrijft aan een dochter die je al lange tijd niet hebt gezien. Zou je het kunnen opbrengen om dit te schrijven, nu je net hebt vernomen dat je dochter lymfoom heeft:
„Mijn liefste dochter … wees sterk en vertrouw op de redding van de Heer om je hieruit te redden. Dit is een beproeving en God heeft je deze beproeving om een reden gezonden, een reden die ons begrip te boven gaat, maar we moeten erop vertrouwen dat … Hij je vast voorbereidt op iets belangrijks en goeds. Want God doet niets tevergeefs. … Moge de genade van onze Heer je hart verlichten [zodat] je de wijsheid van dit lijden inziet. … Maak je geen zorgen, wees er zeker van dat God naast je staat, over je waakt en je troost.”
Kortom: kun je je voorstellen dat je Jimmy Lai bent?
Het woord „martelaar“, afkomstig van het Griekse woord voor „getuige“, wordt tegenwoordig doorgaans opgevat als iemand die is gedood „uit haat tegen het geloof“. Een Ierse preek uit de zevende eeuw suggereert dat het christendom in het eerste millennium een ruimere opvatting had over wie als „martelaar“ kon worden beschouwd: „Er zijn nu drie soorten martelaarschap, die voor de mens als een kruis worden beschouwd, te weten: wit martelaarschap, groen en rood martelaarschap. Wit martelaarschap bestaat erin dat een mens alles wat hij liefheeft omwille van God opgeeft, ook al lijdt hij daarbij door vasten of zware arbeid. Groen martelaarschap bestaat erin dat hij zich door middel van vasten en zware arbeid bevrijdt van zijn slechte begeerten, of zware arbeid ondergaat als boetedoening en berouw.”
Rood martelaarschap ontleent zijn naam natuurlijk aan het daadwerkelijk vergieten van het eigen bloed uit trouw aan Christus. We zouden wit martelaarschap zelfs kunnen zien als een voorbereiding op rood martelaarschap: denk aan de gezegende familie Ulma, die een wit martelaarschap beleefde door hun veiligheid en geluk op het spel te zetten door Joden onderdak te bieden tijdens de Duitse bezetting van Polen. Zij werden uiteindelijk in 1944 afgeslacht door nazi-handlangers en in 2023 zalig verklaard als rode martelaren die hun bloed voor Christus hadden vergoten.
Jimmy Lai is vandaag de dag de prominentste witte martelaar van het katholicisme. En gezien het feit dat de Chinese dictator Xi Jinping doodsbang voor hem lijkt te zijn, zou Jimmy’s witte martelaarschap kunnen uitmonden in rood martelaarschap. Want ondanks de inspanningen van de regering-Trump om zijn vrijlating te bewerkstelligen, zou deze onverschrokken getuige van de waarheden die het Evangelie leert over menselijke waardigheid en authentieke vrijheid wel eens in de gevangenis kunnen sterven — een lot waarvan hij wist dat het tot de mogelijkheden behoorde toen hij in Hongkong bleef om de Chinese communistische tirannie te bestrijden in plaats van te verhuizen naar Groot-Brittannië, waarvan hij het staatsburgerschap bezit.
Het intensiveren van het gebed voor Jimmy’s bevrijding uit zijn gevangenschap is een plicht uit christelijke solidariteit. Dat geldt ook voor het intensiveren van het gebed voor de familie van Jimmy Lai, die, net als Jimmy, met buitengewone moed en waardigheid een langzaam wit martelaarschap doormaakt. Het kan niet gemakkelijk zijn voor Jimmy’s vrouw, Teresa, of hun kinderen, Sebastien, Augustine en Claire. Ook zij lijden enorm. Toch schreef Claire mij aan het begin van haar zware chemotherapie, die samenviel met de operatie van paus Leo wegens longkanker, dat ze bad voor de genezing van de Heilige Vader.
Gezien de clandestiene omstandigheden waarin zij hun leven riskeerden om vervolgde Joden te redden, kon de familie Ulma niet de solidariteit in gebed ervaren die hun heldhaftigheid verdiende. Dat is niet het geval bij de familie Lai. Zij kunnen rekenen op de standvastige steun van een andere held van het geloof, de onvermoeibare kardinaal Joseph Zen, die nu zijn 95e verjaardag nadert; dat is een troost, niet in de laatste plaats vanwege het gebrek aan steun dat de familie ontvangt van de huidige bisschop van Hongkong. Het gebrek aan solidariteit van de plaatselijke bisschop kan gedeeltelijk worden goedgemaakt door de gebeden van de rest van ons in de gemeenschap van de wereldkerk, die nederig zouden moeten zijn, en toch trots, op het feit dat we dit katholieke moment delen met Jimmy Lai en zijn familie.

George Weigel George Weigel is Distinguished Senior Fellow bij het Ethics and Public Policy Center in Washington, D.C.
Bron: https://www.ncregister.com/commentaries/jimmy-lai-white-martyr-family
Vertaling: EWTN Lage Landen (HR)
Beoordeel aub deze post.
Categorieën: Merkstenen, Nieuws
Dossier(s): China en de Rooms Katholieke kerk, NCRegister
Gerelateerd