Grote Mariaconferentie Rome wil herstel ‘theologische duidelijkheid’ over Maria

13 september 2026 – Marmeren beeld van de Maagd Maria met het Kind Jezus in een nis in de gevel van een kerk, met barokke en renaissancistische architectonische elementen, in Rome. Foto: Shutterstock |

NCRegister – Edward Pentin |

Virginia Coda Nunziante zegt dat de bijeenkomst in oktober leer en devotie zal verenigen.

Dan zal de unieke medewerking van de Heilige Maagd aan de verlossing en haar blijvende plaats in het katholieke leven opnieuw worden bevestigd.

Een groot Maria-congres in Rome volgende maand heeft tot doel de unieke rol van de Heilige Maagd Maria in de heilsgeschiedenis opnieuw te bevestigen en de gelovigen te helpen groeien in hun devotie tot de Moeder van God.

De conferentie, getiteld De Maria numquam satis (“Over Maria kan men nooit genoeg zeggen”), vindt plaats op 7 en 8 oktober en zal stilstaan bij het mysterie van de Heilige Maagd Maria in de leer, de eredienst en de geschiedenis.

Tot de sprekers behoren kardinaal Raymond Burke, kardinaal Gerhard Müller, de pauselijke theoloog dominicaan pater Wojciech Giertych en de Duitse marioloog professor Manfred Hauke.

De conferentie is bedoeld om “nieuw licht te werpen door de leer te verbinden met geleefde vroomheid”, en te laten zien hoe Onze-Lieve-Vrouw, in de woorden van de heilige Bernardus van Clairvaux, “uitgestrekte horizonten opent naar de wijsheid en barmhartigheid van God”, aldus een van de organisatoren, Virginia Coda Nunziante.

In dit interview met de Register van 3 september deelt Coda Nunziante, voorzitter van de Italiaanse pro-life-groep Associazione Famiglia Domani en oprichtster van de Italiaanse Mars voor het Leven, meer details over de conferentie en legt ze uit waarom deze niet bedoeld is om de controverse aan te wakkeren na de zeer omstreden afzwakking door het Vaticaan van twee oude mariale titels vorig jaar.

Integendeel, zegt ze, het seminar heeft tot doel “theologische duidelijkheid” rond Maria te herstellen, waarbij ze benadrukt dat de Mariaverering “geen optionele versiering van het katholieke leven is, maar een intrinsiek onderdeel ervan”. Coda Nunziante hoopt dat, in een tijd van grote spirituele leegte, elke deelnemer na afloop zal weten “hoe God Maria bij de verlossing heeft willen betrekken, hoe de Kerk haar altijd heeft geëerd, en hoe het zich tot haar wenden mij helpt om Christus vandaag de dag nog dichter te volgen”.

Virginia, waarom is De Maria numquam satis nu een noodzakelijke conferentie, en hoe is deze tot stand gekomen?

De conferentie is ontstaan uit het initiatief van verschillende katholieke verenigingen en individuen die de Heilige Maagd Maria graag eer willen bewijzen. We leven in een tijd waarin de figuur van Onze-Lieve-Vrouw het risico loopt naar de marge van de theologische reflectie en het spirituele leven te worden verdrongen, terwijl haar unieke rol in de heilsgeschiedenis soms wordt gebagatelliseerd of verdoezeld. Het leek daarom noodzakelijk om, met duidelijkheid en sereniteit, de unieke medewerking van de Moeder van God aan het verlossingswerk en de plaats die haar toekomt in het leven van de Kerk opnieuw te bevestigen.

De conferentie, die op 7 en 8 oktober in Rome plaatsvindt in het Pauselijk Patristisch Instituut Augustinianum, is niet bedoeld als het hoogtepunt van een bezinning, maar veeleer als een startpunt. Wij hopen dat het zal bijdragen aan het ontstaan van een authentieke mariale beweging, die priesters, religieuzen en leken kan betrekken bij de gezamenlijke inzet om Maria te leren kennen, lief te hebben en de devotie tot haar te bevorderen.

De heilige Bernardus van Clairvaux zei dat de bezinning op de Heilige Maagd Maria „onuitputtelijk“ is en altijd actueel. Hoe wil het congres deze nadruk van de heilige in ere herstellen?

Het congres ontleent zijn titel inderdaad aan de spreuk die traditioneel aan de heilige Bernardus van Clairvaux wordt toegeschreven – „Over Maria kan men nooit genoeg zeggen“ – om uitdrukking te geven aan de overtuiging dat de bezinning op Maria onuitputtelijk en altijd actueel is. De uitspraak van de heilige Bernardus vat de traditionele opvatting samen dat de missie van Maria in Christus en de Kerk voortdurend nieuwe horizonten voor het geloof opent.

Het gaat hier niet om het „in ere herstellen“ van de heilige Bernardus in strikte zin, aangezien zijn leer al voorgoed deel uitmaakt van het spirituele erfgoed van de Kerk. Het gaat er veeleer om hem de zichtbaarheid terug te geven die hij vandaag de dag lijkt te hebben verloren. De mariologie van de heilige Bernardus is diepgaand op Christus gericht: Maria houdt niets voor zichzelf, maar leidt ons altijd naar Christus. Juist om deze reden bevestigt de heilige dat het Gods wil was dat niets tot ons zou komen zonder door de handen van Maria te gaan.

Bepaalde kerkelijke autoriteiten hebben onlangs geprobeerd de eeuwenoude mariale titels ‘Medeverlosseres’ (Co-Redemptrix) en ‘Medebemiddelaarster’ (Co-Mediatrix) te bagatelliseren — wat hoopt u dat de conferentie zou kunnen bereiken om deze leer te herstellen?

De conferentie is niet bedoeld om controverse aan te wakkeren, maar om theologische duidelijkheid te herstellen. Woorden kunnen onderhevig zijn aan zorgvuldige onderscheidingen en weloverwogen discussies, maar we mogen de leerstellige realiteit die ze uitdrukken niet verdoezelen. Alleen Christus is de enige Verlosser en de enige noodzakelijke Middelaar tussen God en de mensen, maar de Heilige Maagd Maria is verbonden met Zijn verlossingswerk. Maria’s medewerking is volledig ondergeschikt aan, afhankelijk van en afgeleid van die van Christus; niettemin is zij reëel, doeltreffend, uniek en universeel. We hopen dat de conferentie zal helpen deze waarheid aan het licht te brengen. Het is niet onze bedoeling om Maria tegenover Christus te plaatsen, maar om aan te tonen dat de grootheid van Maria de kracht van Christus’ genade openbaart.

Wat betreft Maria als Middelares kunnen we niet nalaten eraan te herinneren dat paus Benedictus XV al in 1921 een eigen mis voor deze titel instelde en 31 mei als feestdag daarvoor aanwees. Dit betekent dat de theologische, mariologische en volksgelovige traditie dit mariale voorrecht reeds in het leven van de Kerk had opgenomen.

U stelt dat de mariologie „een van de rijkste en vruchtbaarste gebieden van de katholieke theologie blijft, want elk voorrecht en elke deugd van de Maagd opent weidse horizonten op de wijsheid en barmhartigheid van God.“ Hoe hoopt u dat dit congres dit zal verkennen en wellicht nieuw licht op dit aspect zal werpen?

Het congres is zo opgezet dat deze rijkdom op twee elkaar aanvullende niveaus wordt verkend:

„Dogma en leergezag“ (dag 1): fundamentele leerstellingen die onthullen wie Maria is in Gods plan.
„Eredienst, devotie en geschiedenis“ (dag 2): hoe de Kerk door de eeuwen heen en in verschillende culturen tot Maria heeft gebeden, haar heeft geëerd en begrepen.

Deze tweeledige benadering is bedoeld om nieuw licht te werpen door de leer te verbinden met geleefde vroomheid — bijvoorbeeld door de Onbevlekte Ontvangenis te koppelen aan de theologie van de Romeinse School, of de Hemelvaart aan eschatologische hoop, of Fatima aan een theologie van de geschiedenis. Het resultaat is een mariologie die niet abstract is, maar verlicht wordt door de concrete ervaring van de Kerk met de voorspraak en het voorbeeld van Maria.

Door dogmatische sessies (‘Goddelijk Moederschap’, Onbevlekte Ontvangenis, Hemelvaart) te koppelen aan historische en devotionele studies (de Franse School van Spiritualiteit, Fatima, Latijns-Amerikaanse devotie), willen de organisatoren aantonen dat elk voorrecht en elke deugd van de Maagd ‘uitgestrekte horizonten opent naar de wijsheid en barmhartigheid van God’, precies zoals Bernards intuïtie suggereert.

Hoe kan de rol van Onze-Lieve-Vrouw in de verlossing meer op de voorgrond worden geplaatst en haar unieke voorbeeld worden gegeven aan de mensheid, die in deze tijd van geestelijke duisternis zo dringend behoefte heeft aan het vinden van de weg naar de transcendente liefde van God?

Allereerst moeten we weer over Maria spreken in de prediking, de catechese en het gezinsleven, en de centrale plaats van de Mariafeesten, de bedevaartsoorden, de Heilige Rozenkrans en de toewijding aan haar Onbevlekt Hart herstellen. Devotie moet echter gevoed worden door een gezonde leer, want alleen op die manier kan zij sentimentaliteit vermijden en een kracht worden die in staat is levens te veranderen.

De conferentie heeft tot doel deze eenheid tussen leer en devotie, tussen de beschouwing van de voorrechten van Maria en het christelijk leven, te herstellen. Er bestaat geen authentieke mariologie die niet leidt tot een diepere kennis van Christus; maar evenmin kan het mysterie van Christus ten volle worden begrepen zonder de missie te overwegen van de Moeder die God onlosmakelijk met Hem heeft verbonden.

In de donkerste uren van de geschiedenis hebben christenen zich tot haar gewend als Stella Maris („Sterre der Zee“) en Auxilium Christianorum („Hulp der Christenen“). Ook vandaag nog roept de boodschap van Fatima ons op tot gebed, boetedoening en bekering, maar zij eindigt met een belofte van overwinning: „Uiteindelijk zal mijn Onbevlekt Hart zegevieren.”

Wat zou u, wanneer de conferentie ten einde loopt, het liefst willen dat een deelnemer zegt te hebben ingezien over Onze-Lieve-Vrouw, Christus en Zijn Kerk?

De heilige Louis-Marie Grignion de Montfort schrijft in zijn beroemde Verhandeling over de ware devotie tot de Heilige Maagd, in navolging van de heilige Bernardus: „Dit gezegd hebbende, moeten we in waarheid met de heiligen toevoegen: over Maria kan men nooit genoeg zeggen. Maria wordt nog steeds niet voldoende geprezen, verheerlijkt, geëerd, bemind en gediend. Zij verdient nog grotere lof, eerbied, liefde en devotie.” Als de deelnemers en sprekers aan het einde van deze twee volledig aan Maria gewijde dagen naar huis terugkeren met een diepere en oprechtere liefde voor Onze-Lieve-Vrouw die hun dagelijks leven vormgeeft, dan heeft de conferentie haar beoogde resultaten bereikt.

Zoals onze heiligen ons leren, mag men niet kiezen tussen Christus en Maria, want Maria bestaat volledig voor Christus en leidt onfeilbaar naar Hem. En ik hoop dat het duidelijk wordt dat de Mariaverering geen optionele versiering is van het katholieke leven, maar een intrinsiek onderdeel ervan.

Kortom, het ideale resultaat is een deelnemer die kan zeggen: „Ik zie duidelijker hoe God Maria bij de verlossing wilde betrekken, hoe de Kerk haar altijd heeft geëerd, en hoe het mij helpt om Christus vandaag de dag nauwer te volgen door mij tot haar te wenden.”

Edward Pentin Edward Pentin is senior medewerker van de Register en Vaticaan-analist bij EWTN News. Hij begon met verslaggeving over de paus en het Vaticaan bij Radio Vaticaan, waarna hij de Rome-correspondent werd voor de National Catholic Register van EWTN. Hij heeft ook verslag gedaan over de Heilige Stoel en de katholieke kerk voor een aantal andere publicaties, waaronder Newsweek, Newsmax, Zenit, The Catholic Herald en The Holy Land Review, een franciscaanse publicatie die gespecialiseerd is in de kerk en het Midden-Oosten. Edward is de auteur van The Next Pope: The Leading Cardinal Candidates (Sophia Institute Press, 2020) en The Rigging of a Vatican Synod? An Investigation into Alleged Manipulation at the Extraordinary Synod on the Family (Ignatius Press, 2015). Volg hem op Twitter via @edwardpentin.