5 wetenswaardigheden over Sint Birgitta van Zweden, mystica en moeder

23 juli 2026 – 23 juli: de heilige Birgitta |

EWTN Lage Landen |

Op 23 juli viert de Katholieke Kerk de feestdag van Sint Birgitta van Zweden, een middeleeuwse mystica die vrouw was, moeder van een groot gezin, hofdame van een koningin en stichteres van een religieuze orde die vandaag de dag nog bestaat.

1. Sint Birgitta kreeg haar eerste visioen op 10-jarige leeftijd.

Birgitta, of “Brigitta,” werd geboren uit welgestelde, vrome ouders in Zweden in het jaar 1303. Haar moeder stierf vroeg in haar leven en zij en haar broers en zussen werden opgevoed door hun tante. Op tienjarige leeftijd had Birgitta een visioen van Christus aan het kruis in zijn ondraaglijke lijden. In haar visioen zag Birgitta Christus met zijn wonden van Goede Vrijdag, met de wonden van “De Man van Smarten” uit Jesaja 53. Ze vroeg Jezus wie hem pijn deed, en hij antwoordde: “Degenen die mij verachten en mijn liefde voor hen weigeren.” Ze zou later over deze openbaringen schrijven; haar werken werden postuum gepubliceerd.

2. Birgitta diende aan het koninklijk hof van Zweden.

Birgitta trouwde in 1316 op jonge leeftijd van 13 jaar met de 18-jarige Ulf Gudmarsson, de Zweedse prins van Nericia. Beiden traden toe tot de Derde Orde van Sint Franciscus en zetten hun middelen in voor het bouwen van een ziekenhuis en het zorgen voor de behoeften van de armen. Ulf diende in de raad van de koning van Zweden, Magnus Eriksson, en de koning vroeg Birgitta om hofdame te zijn voor zijn vrouw, koningin Blanche van Namen.

3. Birgitta was moeder van acht kinderen, waarvan er één heilig werd verklaard.

Birgitta en Ulf grootbrachten samen een groot gezin terwijl ze ook de armen dienden en hun taken aan het hof vervulden. Van Birgitta’s acht kinderen stierven er twee als baby en nog eens twee vielen tijdens de Kruistochten. Twee van hun overgebleven kinderen trouwden, en nog twee traden toe tot het religieuze leven. Een van die twee werd heilig verklaard — Sint Catharina van Zweden.

4. Birgitta stichtte een religieuze orde, de Brigittijnen, na het overlijden van haar man.

Birgitta en Ulf maakten tussen 1341 en 1343 een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela in Spanje, maar op de terugweg werd Ulf ziek. Het paar stopte in Frankrijk totdat Ulf herstelde, maar kort nadat ze in 1344 terugkeerden naar Zweden, overleed hij.

Na zijn dood schonk Birgitta haar bezittingen aan de armen en wijdde ze haar leven aan Christus, volgend op een roeping van God om een nieuwe religieuze orde te stichten.

Ze stichtte in 1346 de Orde van de Allerheiligste Verlosser, nu bekend als de Brigittijnen, en haar congregatie werd in 1370 goedgekeurd door paus Urbanus V. De Brigittijnen stonden onder leiding van een abdis en bestonden uit zowel nonnen als priesters. De priesters, die in een apart gedeelte woonden, dienden als kapelaans en biechtenaars voor de nonnen.

Koning Magnus hielp Birgitta om de Abdij van Vadstena tot thuisbasis van de Brigittijnen te maken. Hij schonk een klein paleis en grond voor het nieuwe klooster.

Maar Birgitta zou haar werk nooit zien uitkomen. Ze kreeg een visioen van Christus die haar riep terug te keren naar Rome en te wachten op de terugkeer van de paus uit Frankrijk tijdens het Avignonse pausdom. Ze werd zelf nooit non en zag het klooster in Vadstena nooit. Ze stierf enkele jaren voor de definitieve terugkeer van de paus naar Rome.

Toch verspreidde haar orde zich door heel Europa en bestaat nog steeds in zowel contemplatieve kloosters als apostolische kloosterorden, met vestigingen in 19 landen, waaronder Zweden, Noorwegen, Polen, Italië, Israël, India, de Filippijnen, Mexico en de Verenigde Staten.

5. Sint Birgitta is mede patrones van Europa.

Na Birgitta’s overlijden in Rome op 23 juli 1373 brachten haar kinderen haar overblijfselen terug naar het hoofdkwartier van haar religieuze orde. Minder dan 20 jaar later, in 1391, verklaarde paus Bonifatius IX haar heilig. Haar openbaringen en geschriften over het lijden van Christus werden na haar dood gepubliceerd. In 1999 koos Sint Johannes Paulus II haar als een van de drie vrouwelijke mede patrones van Europa, samen met Sint Catharina van Siena en Sint Edith Stein.

Dit verhaal werd voor het eerst gepubliceerd op 23 juli 2024 en is bijgewerkt.