14 april 2026 – Annaba – Basiliek van Sint-Augustinus | Foto: Patrick Leonard/EWTN News |
ACI Stampa – EWTN News |
ANNABA, Algerije — Paus Leo XIV sloot zijn bezoek aan het land van Sint Augustinus af met het vieren van de Mis in de Basiliek van Sint Augustinus in Annaba, waar hij zei dat de Kerk voortdurend wordt herboren wanneer zij hoop brengt aan de wanhopigen, waardigheid aan de armen en verzoening waar er conflict is.
De basiliek, gewijd aan de bisschop van het oude Hippo, werd gebouwd tussen 1881 en 1907 op initiatief van aartsbisschop Charles-Martial-Allemand Lavigerie van Algiers en werd op 24 april 1914 verheven tot rang van kleinere basiliek door paus Pius X. Restauratiewerkzaamheden werden in 2013 afgerond, met steun die onder meer een persoonlijke gift van paus Benedictus XVI omvatte.
In zijn homilie bespiegelde de paus het evangelieverhaal van Jezus’ nachtelijke ontmoeting met Nicodemus, dat hij presenteerde als een oproep tot vernieuwing voor de hele Kerk en in het bijzonder voor de christelijke gemeenschap van Algerije.
“Vandaag luisteren we naar het Evangelie, het blijde nieuws voor alle tijden, in deze basiliek in Annaba gewijd aan Sint Augustinus, bisschop van de oude stad Hippo,” zei de paus. “Door de eeuwen heen zijn de namen van de plaatsen die ons verwelkomen veranderd, maar de heiligen blijven onze patroonheiligen en trouwe getuigen van een verbinding met het land die uit de hemel komt.”
Leo zei dat Jezus’ woorden tegen Nicodemus — ‘U moet opnieuw geboren worden van boven’ — geen last zijn, maar een uitnodiging tot vrijheid en nieuw leven in God.
“Dat is de uitnodiging voor elke man en vrouw die naar zaligheid zoekt!” zei hij. “Jezus’ uitnodiging geeft aanleiding tot de missie van de hele Kerk, en bijgevolg tot de christelijke gemeenschap in Algerije: opnieuw geboren worden van boven, dat wil zeggen van God. Vanuit dit perspectief overwint het geloof aardse moeilijkheden en doet de genade van de Heer de woestijn bloeien.”
De paus erkende dat het gebod van Christus aanvankelijk onmogelijk kan klinken, maar zei dat het Gods kracht onthult om het menselijk leven te vernieuwen.
“Integendeel, de verplichting die Jezus uitdrukt is een gave van vrijheid voor ons, omdat ze een onverwachte mogelijkheid onthult: Wij kunnen opnieuw geboren worden van boven dankzij God,” zei Leo. “Wij moeten dat ook doen, volgens zijn liefdevolle wil die verlangt de mensheid te vernieuwen door ons te roepen tot een gemeenschap van leven die begint met geloof. Terwijl Christus ons uitnodigt ons leven volledig te vernieuwen, geeft Hij ons ook de kracht om dat te doen.”
Vervolgens vroeg hij zich af of het leven echt opnieuw kan beginnen en antwoordde met hoop geworteld in het kruis en de Verrijzenis.
“Ja! Het antwoord van de Heer, zo vol liefde, vervult onze harten met hoop,” zei de paus. “Hoe zwaar we ook belast zijn door pijn of zonde: de gekruisigde draagt al deze lasten met ons en voor ons. Hoe ontmoedigd we ook zijn door onze eigen zwakheden: juist dan toont God zijn kracht, de God die Christus uit de dood heeft opgewekt om leven aan de wereld te geven.”
“Ieder van ons kan de vrijheid van nieuw leven ervaren die voortkomt uit het geloof in de Verlosser,” voegde hij toe. “Opnieuw biedt Sint Augustinus ons daarvan een voorbeeld: wij eren hem meer om zijn bekering dan om zijn wijsheid.”
Met een verwijzing naar de Handelingen van de Apostelen zei Leo dat het leven van de vroege Kerk het model blijft voor oprechte kerkelijke hervorming.
“Ook vandaag moeten wij deze apostolische regel omarmen en in praktijk brengen, terwijl wij erover mediteren als een authentieke maatstaf voor kerkelijke hervorming: een hervorming die in het hart moet beginnen, als zij oprecht wil zijn, en iedereen moet omvatten als zij doeltreffend wil zijn,” zei hij.
De paus zei dat de eerste christelijke gemeenschap niet was gebaseerd op een louter menselijke overeenkomst, maar op gemeenschap in Christus.
“De vroege Kerk was dus niet gebaseerd op een sociaal contract, maar op de harmonie van geloof, genegenheid, ideeën en levenskeuzen gericht op de liefde van God die mens werd om alle volken van de aarde te redden,” zei hij.
Die eenheid, zei hij, moet vruchten afwerpen in liefde, vooral te midden van armoede en onderdrukking.
“Daarom is het in het aangezicht van armoede en onderdrukking voor christenen vooral de leidraad: de liefde. Laten we doen aan anderen wat wij willen dat zij aan ons doen,” zei Leo. “Geïnspireerd door deze wet, gegrift in onze harten door God, wordt de Kerk steeds opnieuw geboren, want waar wanhoop is, ontsteekt zij hoop, waar ellende is brengt zij waardigheid, en waar strijd is brengt zij verzoening.”
De paus richtte zich tot bisschoppen en priesters en zei dat pastoors vooral geroepen zijn zonder vrees of compromissen getuigenis af te leggen van God.
“De primaire taak van pastoors als ministers van het Evangelie is dus om met één hart en één ziel God te getuigen voor de wereld, onze zorgen niet door angst te laten afdwalen en niet door compromissen ondermijnd te worden,” zei hij.
“Samen met u, broeders in het bisschopsambt en het priesterschap, laten we deze missie voortdurend vernieuwen voor degenen die ons zijn toevertrouwd, opdat door haar dienst de gehele Kerk een boodschap van nieuw leven mag zijn voor wie wij ontmoeten,” voegde hij toe.
In zijn slotoproep richtte Leo zich rechtstreeks tot de christenen van Algerije, prees hun trouw en spoorde hen aan het Evangelie te blijven getuigen in het gewone leven.
“Liefste christenen van Algerije, u blijft een bescheiden en trouw teken van de liefde van Christus in dit land,” zei hij. “Getuig van het Evangelie door eenvoudige gebaren, oprechte relaties en een dagelijks geleefd dialoog: Zo brengt u smaak en licht in de plaatsen waar u leeft.”
Hij prees ook hun volharding in moeilijkheden en verwees naar het voorbeeld van de martelaren en van Sint Augustinus.
“Uw geschiedenis is er een van royale gastvrijheid en veerkracht in tijden van beproeving,” zei de paus. “Hier baden de martelaren; hier hield Sint Augustinus van zijn kudde, hij zocht vurige de waarheid en diende Christus met vurig geloof. Wees erfgenamen van deze traditie, getuigend door broederlijke liefde van de vrijheid van hen die opnieuw geboren zijn van boven als hoop op zaligheid voor de wereld.”
Meerdere kardinalen concelebreerden de Mis met de paus, waaronder kardinaal Jean-Paul Vesco, aartsbisschop van Algiers; kardinaal Cristóbal López Romero, aartsbisschop van Rabat; en curiale kardinalen Pietro Parolin, George Koovakad, Luis Antonio Tagle, Peter Turkson en Robert Sarah. Ook onder de concelebranten waren aartsbisschop Paul Gallagher en pater Joseph Farrell, algemeen overste van de Augustijnen.
Voorafgaand aan de Mis bezocht de paus het huis van de augustinusgemeenschap en had later lunch met zijn medebroeders.
Aan het einde van de viering sprak bisschop Michel Jean-Paul Guillaud van Constantine woorden van dank uit aan de paus.
“Heilige Vader, uw bezoek aan deze plek, een bron van uw augustijnse wortels, was kort, maar het was een aanmoediging voor ons,” zei Guillaud. “Ten eerste heeft het onze christelijke gemeenschap versterkt in haar geloof en in haar vertrouwen in de goede wil en het respect van het Algerijnse volk. Wij hadden u niet kunnen ontvangen zonder de steun en actieve medewerking van de autoriteiten en de blije gastvrijheid van onze Algerijnse broeders en zusters.”
Het uitwisselen van geschenken volgde: de paus ontving een keramisch werk gemaakt door een Algerijnse kunstenaar, en hij gaf op zijn beurt een kelk.
Leo sprak toen zelf kort dankwoorden uit.
“Deze reis is voor mij een bijzondere gave van Gods voorzienigheid geweest, een gave die de Heer aan de hele Kerk heeft willen schenken,” zei de paus. “En het lijkt mij dat ik het zo kan samenvatten: God is liefde; Hij is de Vader van alle mannen en vrouwen. Laten wij oprecht tot God terugkeren…”
Hij vervolgde: “Wij erkennen dat de huidige situatie van de wereld gevangen zit in een negatieve spiraal die uiteindelijk van onze trots afhangt. Wij hebben Hem nodig, wij hebben zijn barmhartigheid nodig, want alleen in Hem wordt het vrede van het menselijk hart gevonden, en met Hem zullen wij allen samen kunnen leven.”
Dit verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd door ACI Stampa, de Italiaanstalige zusterservice van EWTN News. Het is vertaald en aangepast door EWTN News English.
Gerelateerd