14 april 2026 | Paus Leo XIV in Afrika – consecratie van het altaar in de Basiliek van Sint-Augustinus | Foto: Patrick Leonard – EWTN News |
Reis naar Afrika van de Heilige Vader | deel 1: 13 t/m 15 april |
ga naar deel 2 | ga naar deel 3 |
15 april 2026 – 19:00: bezoek aan het weeshuis Ngul Zamba
Een wees, een oud-leerling van dit weeshuis, getuigt van het werk van deze Zusters Dienares van Maria die hem in huis namen.
Paus Leo sprak aldaar de kinderen en het personeel toe: “Ik ben zeer blij dit weeshuis te bezoeken, dat jullie thuis is geworden. Hier is het bovenal onze hemelse Vader die jullie liefdevol verwelkomt als zijn kinderen. Hij wil jullie zijn tederheid tonen en jullie dicht bij zijn hart brengen. In zijn naam wil ook ik hetzelfde doen. Jullie vormen hier inderdaad een echte familie, met broers en zussen die allen een vergelijkbare geschiedenis delen, gekenmerkt door lijden. In deze familie is jullie oudste broer Jezus! Het is door als broers en zussen rondom Hem te leven dat jullie sterk worden, het helpt jullie samen de lasten van het leven te dragen en stelt jullie in staat echte vreugde te ervaren.”
“In een wereld die vaak wordt gekenmerkt door onverschilligheid en egoïsme, herinnert dit thuis ons eraan dat wij het zijn die voor onze broers en zussen moeten zorgen, en dat in Gods grote familie niemand ooit een vreemde of vergeten is, hoe klein hij of zij ook mag zijn.”
Hij sloot zijn bezoek af door iedereen toe te vertrouwen aan Maria’s zorg: “Terwijl ik mijn hartelijke zegen geef, draag ik ieder van jullie toe aan de bescherming van de Heilige Maagd Maria, onze moeder. Moge zij altijd over jullie waken, jullie troosten in momenten van verdriet en jullie helpen te groeien als ware vrienden van haar zoon, Jezus.”
15 april 2026 – 13:00: Aankomst op Yaoundé-Nsimalen International Airport in Kameroen
Na aankomst op de Yaoundé-Nsimalen International Airport in Kameroen volgde een samenkomst in het presidentieel paleis in Yaoundé. Woensdagmiddag stond een bezoek aan het weeshuis Ngul Zamba op het programma. Daarna had de paus een overleg in besloten kring met de Kameroense bisschoppen in besloten kring in het Huis van de Bisschoppenconferentie. De dag werd afgesloten met een bezoek aan het weeshuis Ngul Zamba.
15 april 2026 – 10:00 : 33.000 ft. boven Afrika , onderweg van Algiers naar Yaoundé |
Delen van de toespraak van de Heilige Vader aan meegereiste journalisten:
“… Het is een teken van de goedheid, de vrijgevigheid en het respect dat het Algerijnse volk en de Algerijnse regering aan de Heilige Stoel en aan mij hebben betoond. Daarom wil ik hen bedanken, evenals de kleine maar zeer belangrijke aanwezigheid van de Katholieke Kerk in Algerije. Zoals u weet, hebben we gisteren een aantal zeer bijzondere bezoeken gebracht aan zowel de Basiliek Notre Dame d’Afrique als aan de Basiliek van Sint-Augustinus in Annaba, op de heuvel die uitkijkt over de moderne stad Annaba en de ruïnes van de Romeinse stad Ippona. Dat is op zich al symbolisch belangrijk, want Sint-Augustinus, die, zoals u weet, meer dan dertig jaar bisschop van Hippo was, is een figuur uit het verleden die ons vertelt over traditie, over het leven van de kerk, zoals die zich in de vroege eeuwen ontwikkelde.
En hij is ook vandaag de dag nog steeds een zeer belangrijke figuur, want zijn geschriften, zijn leer, zijn spiritualiteit, zijn oproep om God en de waarheid te zoeken, is iets wat we vandaag de dag hard nodig hebben, een boodschap die heel relevant is voor ons allemaal, als gelovigen in Jezus Christus, maar voor alle mensen. Zoals u hebt gezien, eren en respecteren zelfs de mensen in Algerije, van wie de overgrote meerderheid niet-christelijk is, de nagedachtenis van Sint Augustinus als een van de grote zonen van hun land. Het was dan ook een bijzondere zegen voor mij persoonlijk om gisteren weer naar Annaba terug te keren, maar ook om de kerk en de wereld een visie te bieden die Sint Augustinus ons geeft met betrekking tot de zoektocht naar God en de strijd om gemeenschap te bouwen, om eenheid te zoeken tussen alle volkeren en respect te tonen voor alle volkeren ondanks de verschillen.
Dus ik denk dat we in twee dagen in Algerije een prachtige gelegenheid hebben gehad om, zo u wilt, bruggen te blijven bouwen en de dialoog te bevorderen. Ik denk dat het bezoek aan de moskee belangrijk was, om te laten zien dat we, ondanks onze verschillende geloofsovertuigingen, verschillende manieren van aanbidden en verschillende manieren van leven, in vrede met elkaar kunnen samenleven. Ik denk dat het uitdragen van dat beeld iets is wat de wereld vandaag de dag moet horen, en dat we samen kunnen blijven getuigen tijdens onze apostolische reis.
Ik wens jullie een fijne reis.
15 april 2026 – 07:00 : Reveille ! Algiers – vlucht naar Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen|
Algerije kent een rijke geschiedenis van heiligheid, van de vroege Kerk tot de hedendaagse martelaren. Velen denken meteen aan Sint Augustinus van Hippo, maar de getuigenis van geloof en het Evangelie is het waard om te kennen. We herdenken hen in de context van het afgesloten bezoek van Paus Leo XIV aan Algerije.
Deze morgen van woensdag 15 april vloog Paus Leo van Algiers naar Yaoundé. In Kameroen verblijft de paus tot en met 18 april a.s. Kameroen is overwegend katholiek (meer dan 65% van de bevolking) en kent een Moslism minderheid.
14 april 2026 – 16.00 : Hippo – Basiliek van Sint-Augustinus |
Homilie Paus Leo XIV in de Basiliek van Sint-Augustinus
Geliefde broeders en zusters,
Het goddelijke Woord doordringt de geschiedenis en vernieuwt haar door de menselijke stem van de Verlosser. Vandaag luisteren we naar het Evangelie, het Goede Nieuws voor alle tijden, in deze basiliek in Annaba, gewijd aan de heilige Augustinus, bisschop van de oude stad Hippo. Door de eeuwen heen zijn de namen van de plaatsen die ons verwelkomen veranderd, maar de heiligen blijven onze beschermheiligen en trouwe getuigen van een verbondenheid met het land dat uit de hemel komt.
Het is precies deze dynamiek die de Heer ’s nachts aan Nicodemus openbaarde: dit is
de kracht die Christus in de zwakte van zijn geloof en de volharding van zijn zoektocht schenkt.
Gezonden door de Geest van God, waarvan “u niet weet waar Hij vandaan komt en waar Hij heen gaat” (Joh. 3:8), is Jezus een bijzondere gast voor Nicodemus. Hij roept hem namelijk tot een nieuw leven en vertrouwt zijn gesprekspartner – en ook ons – een verrassende taak toe: “U moet van bovenaf geboren worden” (vs. 7). Zo luidt de uitnodiging voor iedere man en vrouw die verlossing zoekt! Jezus’ uitnodiging geeft aanleiding tot de missie van de hele Kerk, en bijgevolg ook van de christelijke gemeenschap in Algerije: wedergeboren worden van boven, dat wil zeggen, van God.
In dit perspectief overwint het geloof aardse moeilijkheden en doet de genade van de Heer de woestijn bloeien. Maar de schoonheid van deze aansporing brengt ook een uitdaging met zich mee, die het Evangelie ons oproept samen aan te gaan.
De woorden van Christus bevatten immers de kracht van een gebod: u moet wedergeboren worden van
boven! Zo’n gebod klinkt in onze oren als een onmogelijke opgave. Maar wanneer we aandachtig luisteren naar degene die het bevel geeft, begrijpen we dat dit noch een harde oplegging noch een dwang is, en al helemaal geen veroordeling tot falen. Integendeel, de verplichting die Jezus uitspreekt
is een geschenk van vrijheid voor ons, omdat het een onverwachte mogelijkheid onthult: we kunnen wedergeboren worden van boven, dankzij God.
Wij zouden dat dan ook moeten doen, overeenkomstig zijn liefdevolle wil, die ernaar verlangt de mensheid te vernieuwen door ons te roepen tot een levensgemeenschap die begint met geloof. Terwijl Christus ons uitnodigt ons leven volledig te vernieuwen, geeft hij ons ook de kracht om dat te doen. Augustinus getuigt hiervan treffend wanneer hij op deze manier bidt: “Geef, Heer, wat U gebiedt en gebied wat U wilt” (Belijdenissen, 10:29, 40).
Daarom, wanneer we ons afvragen hoe een toekomst van gerechtigheid, vrede, harmonie en verlossing mogelijk zal zijn, moeten we bedenken dat we God dezelfde vraag stellen als Nicodemus: kan ons verhaal werkelijk veranderen? We zijn zo gebukt onder problemen, moeilijkheden en beproevingen!
Kunnen we werkelijk opnieuw beginnen? Ja! Het antwoord van de Heer, zo vol liefde, vult onze harten met hoop. Hoezeer we ook gebukt gaan onder pijn of zonde: de Gekruisigde draagt al deze lasten met ons en voor ons. Hoe ontmoedigd we ook zijn door onze eigen zwakheden: juist dan openbaart God zijn kracht, de God die Christus uit de dood heeft opgewekt om de wereld leven te geven. Ieder van ons kan de vrijheid van een nieuw leven ervaren die voortkomt uit het geloof in de Verlosser. Opnieuw biedt de heilige Augustinus ons een voorbeeld hiervan: we vereren hem nog meer om zijn bekering dan om zijn wijsheid. In deze wedergeboorte, die door de voorzienigheid werd begeleid door de tranen van zijn moeder, de heilige Monica, riep hij uit: “Ik zou dus niet kunnen bestaan, helemaal niet kunnen bestaan, o mijn God, als U niet in mij was. Of zou ik niet liever zeggen: ik zou niet kunnen bestaan als ik niet in U was” (Belijdenissen, I, 2).
Christenen zijn werkelijk van boven geboren, wedergeboren door God als broeders en zusters van Jezus, en de Kerk die hen voedt met de sacramenten is de gastvrije boezem voor alle volken. Zoals we zojuist hebben gehoord, getuigt de Handelingen der Apostelen hiervan door de levensstijl te beschrijven die de mensheid kenmerkt wanneer zij vernieuwd is door de Heilige Geest (vgl. Handelingen 4:32-37).
Ook vandaag de dag moeten we deze apostolische regel omarmen en in praktijk brengen, en erover mediteren als een authentiek criterium voor kerkelijke hervorming: een hervorming die in het hart moet beginnen, wil ze echt zijn, en die iedereen moet omvatten, wil ze effectief zijn.
Ten eerste: “de hele groep gelovigen was één van hart en ziel” (vs. 32). Deze geestelijke eenheid is een concordia: een woord dat goed de gemeenschap van harten aanduidt die als één kloppen omdat ze
verenigd zijn met het hart van Christus. De vroege Kerk was daarom niet gebaseerd op een sociaal contract, maar veeleer op de harmonie van geloof, gevoelens, ideeën en levensbeslissingen, gecentreerd rond de liefde van God die mens werd om alle volken der aarde te redden.
Ten tweede, laten we de tastbare gevolgen van de geestelijke eenheid onder gelovigen bewonderen: “alles wat zij bezaten, was gemeenschappelijk bezit” (vers 32). Iedereen heeft alles en deelt in elkaars bezittingen als leden van één lichaam. Niemand wordt van iets beroofd, omdat iedereen deelt wat hij heeft. Omdat bezit kan worden omgezet in een gave, is deze broederlijke toewijding geen utopie. Alleen harten die tegen elkaar verdeeld zijn en zielen die verteerd worden door hebzucht, geloven dat het dat wel is. Integendeel, het geloof in de ene God, Heer van hemel en aarde, verenigt mensen volgens volmaakte gerechtigheid, die iedereen oproept tot naastenliefde – dat wil zeggen, elk schepsel lief te hebben met de liefde die God ons in Christus geeft. Daarom is, in het licht van armoede en onderdrukking, het leidende beginsel voor christenen bovenal naastenliefde: laten we onze naasten behandelen zoals we zelf behandeld willen worden (vgl. Mt 7:12). Geïnspireerd door deze wet, die God in onze harten heeft gegrift, wordt de Kerk voortdurend herboren, want waar wanhoop is, ontsteekt zij hoop; waar ellende is, brengt zij waardigheid; en waar conflict is, brengt zij verzoening.
Ten derde laat de passage uit Handelingen ons het fundament zien van dit nieuwe leven, dat mensen van
elke taal en cultuur omvat: “Met grote kracht getuigden de apostelen van de opstanding van de
Heer Jezus, en grote genade rustte op hen allen” (vers 33). De naastenliefde die hen motiveert, is meer dan een morele verbintenis; het is een teken van verlossing: de apostelen verkondigen dat ons leven kan veranderen omdat Christus uit de dood is opgestaan.
De voornaamste taak van pastores als dienaren van het Evangelie is daarom om met één hart en één ziel voor de wereld te getuigen van God, zonder ons door angst te laten afleiden van onze zorgen, noch ons door compromissen te laten ondermijnen. Laten we samen met u, broeders in het bisschoppelijk ambt en het priesterschap, deze missie voortdurend vernieuwen ter wille van hen die aan ons zijn toevertrouwd, zodat de hele Kerk door haar dienstbaarheid een boodschap van nieuw leven mag zijn voor hen die we ontmoeten.
Geliefde christenen van Algerije, u blijft een nederig en trouw teken van Christus’ liefde voor dit land.
Getuig van het Evangelie door eenvoudige gebaren, oprechte relaties en een dagelijkse dialoog: zo brengt u kleur en licht in de plaatsen waar u woont. Uw aanwezigheid in dit land is als wierook: een gloeiend graan dat geur verspreidt omdat het de Heer verheerlijkt en vreugde en troost brengt aan zoveel broeders en zusters. Deze wierook is een klein, kostbaar element dat niet op zichzelf gericht is, maar ons uitnodigt om ons hart tot God te keren en elkaar aan te moedigen te volharde te midden van de moeilijkheden van deze tijd. Moge uit het wierookvat van ons hart lof, zegen en smeekbede opstijgen, en de zoete geur (vgl. Efeziërs 5:2) van barmhartigheid, liefdadigheid en vergeving verspreiden. Uw geschiedenis is er een van genereuze gastvrijheid en veerkracht in tijden van beproeving. Hier baden de martelaren; hier hield Sint-Augustinus van zijn kudde, zoekend naar de waarheid en Christus dienend met vurig geloof. Wees erfgenamen van deze traditie en getuig door broederlijke liefde van de vrijheid van hen die van boven geboren zijn, als een hoop op verlossing voor de wereld.
14 april 2026 – 13.00 : Annaba – Klooster van de Augustijnen |
Terwijl paus Leo XIV zijn tweede dag in Algerije voortzet, bereikt de reis een diep broederlijk hoogtepunt – “hoe goed en aangenaam is het wanneer broeders in eenheid samenleven.”
Na een bezoek aan de ruïnes van Hippo en het tehuis van de Kleine Zusters van de Armen, komt de paus aan in Annaba als een broeder onder broeders.
Hier ontmoet hij de Augustijner broeders die de Basiliek van Sint-Augustinus beheren en deelt met hen een gemeenschappelijk hart, geworteld in de geest van Sint-Augustinus van Hippo.
De ontmoeting wordt gekenmerkt door eenvoud, met een broederlijke bijeenkomst voorafgaand aan een gezamenlijke maaltijd. Samen met prior-generaal Joseph Farrell, OSA, en assistent-generaal Martin Davakan, OSA, wordt dit historische bezoek een levende uitdrukking van de Augustijner gemeenschap, verbonden door broederschap over de grenzen heen.
De gemeenschap in Annaba zelf weerspiegelt deze diversiteit met de aanwezigheid van pater Dominic Juma Habakuk uit Zuid-Soedan, pater Shailong Leviticus Longzem uit Nigeria en de rector, pater Frederick Wekesa uit Kenia. Inderdaad, het zijn broeders afkomstig uit verschillende landen, maar één in hart en ziel.
Ook aanwezig is pater Augustine Ugbomah, werkzaam in de pauselijke sacristie, die deelneemt aan dit stille maar betekenisvolle moment van broederschap.
14 april 2026 – 06:00 Wake Up !
Vandaag zal paus Leo XIV een bezoek brengen, dat hij beschreef als een ware terugkeer naar zijn wortels, aan Hippo, waar Sint-Augustinus — stichter van de orde waartoe de paus behoort — bisschop was van 396 tot 430 na Christus.
13 april 2026 – 17.00 : Bab El Oued – EWTN News |
Na zijn bezoek aan de moskee van Algiers bracht de paus vanmiddag, zoals gepland, een privébezoek aan het opvang- en vriendschapscentrum van de Augustijnse Missionarissen in Bab El Oued om de nagedachtenis te eren van een aantal zusters van deze gemeenschap die in de jaren negentig tijdens de burgeroorlog om het leven kwamen.
Na een moment van gebed met de zusters en een welkomstwoord van de overste van de gemeenschap, sprak de paus hen toe. Hij haalde het verhaal van de twee martelaren en de andere martelaren aan als een waardevolle aanwezigheid in dit land, die de paus in staat stelde een dimensie te ontdekken die in het hart van het Augustijnse leven in de wereld gegrift staat: getuigenis afleggen, martelaarschap.
“Jullie aanwezigheid hier betekent veel”, zei de Heilige Vader, verwijzend naar een eerder bezoek, en hij benadrukte de gave die Sint-Augustinus in dit deel van de wereld vertegenwoordigt: “het bevorderen van respect voor de waardigheid van ieder mens” en “het laten zien dat het mogelijk is om in vrede te leven en verschillen te waarderen.”
Ten slotte bedankte hij de zusters en spoorde hen aan door te gaan, daarbij opmerkend dat de feestdag van de 19 martelaren van Algerije op 8 mei valt, de dag van zijn verkiezing.
13 april 2026 – 13.00: Algiers – bezoek aan de Grote Moskee, gastenboek |
De boodschap die paus Leo XIV achterliet in het Ereboek in de Grote Moskee van Algiers:
“Moge de barmhartigheid van de Allerhoogste het edele Algerijnse volk en de gehele mensheid in vrede en vrijheid bewaren.”
13 april 2026 – 10.00: 33.000 ft. boven de Middellandse zee |
Foto: EWTN News |
Paus Leo XIV begroet journalisten tijdens de pauselijke vlucht:
“…Zoals u weet, ben ik zeer verheugd om het land van Sint-Augustinus opnieuw te bezoeken. Sint-Augustinus, die een zeer belangrijke brug vormt in de interreligieuze dialoog, is zeer geliefd in zijn thuisland, zoals u zult zien. Dit is dan ook een gelegenheid om de plaatsen te bezoeken waar Sint-Augustinus leefde en waar hij bisschop was…
Vandaag is een ware zegen voor mij persoonlijk, maar ik geloof ook voor de Kerk en de wereld, omdat we altijd bruggen moeten zoeken om vrede en verzoening te bouwen…
Deze reis is dan ook een waardevolle gelegenheid om met dezelfde stem en dezelfde boodschap verder te gaan, omdat we vrede, verzoening en respect en consideratie voor alle volkeren willen bevorderen. Welkom allemaal…
Ik ben blij u te mogen begroeten…
Goede reis en dank u voor de dienst die u aan alle mensen bewijst.”
13 april 2026 – 09.00: Rome vertrek |
Foto: Daniel Ibanez – EWTN News |
Er is geschiedenis geschreven. Paus Leo XIV – die zichzelf tijdens zijn eerste Urbi et Orbi-zegening vanuit de centrale loggia van de Sint-Pietersbasiliek omschreef als een “zoon van Sint-Augustinus” – is de eerste paus die Algerije bezoekt, het land dat de bisschop van Hippo voortbracht.
Van 13 tot 15 april vormt Sint-Augustinus de rode draad van de reis van de Heilige Vader, die draait om thema’s als ontmoeting en broederschap. Het bezoek vindt plaats in een land waar de christelijke gemeenschap slechts enkele duizenden telt te midden van bijna 48 miljoen moslims.
De aartsbisschop van Algiers, kardinaal Jean-Paul Vesco, onthulde dat hij de uitnodiging aan de paus had gestuurd op de dag van zijn verkiezing – 8 mei vorig jaar, de liturgische herdenkingsdag van de 19 Zalige Martelaren van Algerije. Paus Leo XIV, toen nog Robert Prevost, is geen onbekende in het land: als prior-generaal van de Orde van Sint-Augustinus bezocht hij Algerije tweemaal, van 20 tot 26 september 2004 en opnieuw van 15 tot 18 april 2009.
13 april 2026 – 05.30: Rome wake up ! | bron: ACI Stampa – EWTN News |
De Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad | Foto: TTstudio / Shutterstock |
Paus Leo XIV vertrekt vandaag, maandag naar Algerije, de eerste stop van een 10-daagse reis naar Afrika die de derde internationale reis van zijn pontificaat markeert.
Het bezoek van de paus van 13 tot 23 april zal ook stops omvatten in Kameroen, Angola en Equatoriaal-Guinea, waarmee het tot nu toe de langste reis van zijn pontificaat is. Na eerdere bezoeken aan Turkije en Libanon en een kort bezoek aan het Vorstendom Monaco reist Leo nu naar vier Afrikaanse landen met verschillende geschiedenissen, culturen en pastorale realiteiten.
De eerste stop is Algerije, waar Leo van 13 tot 15 april zal zijn. Het bezoek zal naar verwachting vooral gericht zijn op ontmoeting en broederschap. Katholieken in Algerije zijn slechts een paar duizend in een land met ongeveer 48 miljoen moslims.
Voor het eerst bezoekt een paus het land van Sint-Augustinus — een passende bestemming voor Leo XIV, die zichzelf op 8 mei 2025, toen hij voor het eerst als paus verscheen vanaf het centrale balkon van de Sint-Pietersbasiliek, omschreef als “een zoon van Sint-Augustinus.”
Vanuit Algerije reist Leo op 15 april naar Kameroen, waar hij zal blijven tot 18 april. Zijn reisroute daar omvat de hoofdstad Yaoundé, evenals Douala, het economische centrum van het land, en Bamenda, dat in het hart ligt van het zogenaamde Anglophone-conflict. Douala en Bamenda worden ook beschouwd als bolwerken van politieke oppositie tegen de regering van president Paul Biya, die sinds 1982 aan de macht is.
Leo XIV zal de derde paus zijn die Kameroen bezoekt, na Sint-Jan Paulus II, die er in 1985 en 1995 reisde, en Benedictus XVI, die in 2009 op bezoek was.
Net als Benedictus XVI tijdens die reis in 2009, zal Leo ook Angola bezoeken. Hij staat gepland in Luanda, Muxima en Saurimo van 18 tot 21 april.
De laatste stop van de paus zal Equatoriaal-Guinea zijn, waar hij van 21 tot 23 april zal zijn ter gelegenheid van de 170ste verjaardag van de evangelisatie van het land.
De vlucht naar Algerije zal ongeveer twee uur duren, waarbij het pauselijke vliegtuig over Italië en Frankrijk zou vliegen voordat het in Algiers aankomt.
Voor zijn vertrek stuurde Leo een telegram naar de Italiaanse president Sergio Mattarella:
“Op het moment dat ik mij voorbereidde om de apostolische reis naar Algerije, Kameroen, Angola en Equatoriaal-Guinea te maken,” schreef de paus, “beweeglijk door het levende verlangen om de broeders en zusters in het geloof en de inwoners van die dierbare naties te ontmoeten, ben ik verheugd u, heer president, de uitdrukking van mijn respectvolle groet te richten, die ik vergezel met vurige gebeden voor het welzijn en de voorspoed van het gehele Italiaanse volk.”
Gerelateerd
